De betoverende regio Campania heeft altijd al een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitgeoefend op reizigers van over de hele wereld. Met onder andere pareltjes als Napels, Capri, Ischia, Procida en de Amalfikust weet dit gebied jaarlijks het hart van veel mensen te veroveren. Maar wanneer de zomerse hitte langzaam plaatsmaakt voor een aangename herfstbries, onthult deze regio pas echt haar geheimen en betovert ze haar bezoekers met een nieuwe, intieme schoonheid. De drukte van het hoogseizoen neemt af en maakt plaats voor een seizoen dat ideaal is om de culturele schatten van de omgeving te ontdekken, culinaire ontdekkingen te doen en te genieten van adembenemende vergezichten.
Laat de zomer achter je en ontdek waarom de herfst het perfecte moment is om kennis te maken met de schatten die dit stukje Zuid-Italië te bieden heeft. Ik geef je een aantal goede redenen waarom Napels en omgeving de ideale bestemming is voor een heerlijke herfsttrip.
Aangename temperaturen
Het weer blijft moeilijk te voorspellen maar over het algemeen kent het najaar veel zonnige en zelfs warme dagen. De temperaturen zijn milder dan tijdens de hete zomermaanden. Er kan zo nu en wat regen vallen maar ligt de gemiddelde temperatuur overdag zo rond de twintig graden. Deze najaarsperiode is dan ook zeer geschikt voor wie van een stevige wandeling houdt, of voor wie bijvoorbeeld urenlang rond wilt struinen tussen de eeuwenoude opgravingen van Pompeii en daarna de Vesuviuswil beklimmen.
Ook een duik in zee is in deze periode nog mogelijk. In Napels, aan de Amalfikust en op de eilanden tref je op de stranden veel mensen die hun tenen in het heldere zeewater dippen en de laatste zonnestralen van het seizoen proberen op te vangen.
Najaar aan de Amalfikust
Het is minder druk
In vergelijking met de zomermaanden is het in het najaar over het algemeen minder druk, met name in de populairdere plaatsen. Waar het in het hoogseizoen op onder andere Capri en in de verschillende plaatsen aan de Amalfikust over de koppen lopen is, kun je in het najaar op je gemak door de straten slenteren. Je hebt meer ruimte en tijd om bezienswaardigheden te verkennen maar dan zonder de drukte. Een ander voordeel van minder toeristen, is dat je makkelijker een plekje voor een tour of activiteit kunt boeken. Je hebt meer keuzemogelijkheden en hoef je je niet te schikken naar de (beperkte) beschikbaarheid waar in het hoogseizoen vaak sprake van is.
Capri-stad in het laagseizoen
Prachtige herfstkleuren
Het landschap vormt het hele jaar een waar spektakel, maar de prachtige herfstkleuren maken het nóg sprookjesachtiger. In deze periode is de natuur op zijn mooist en is het honderd procent genieten geblazen van het moois dat Moeder Natuur te bieden heeft. De kunstenaarskwast van de natuur strijkt in de herfst over het landschap, waarbij de groene waas van de zomer wordt getransformeerd in een levendig palet van herfsttinten. De bomen worden ware schilderijen, hun bladeren veranderen van weelderig groen naar warme tinten van rood, oranje en geel.
Herfstkleuren op het eiland Capri
De wijngaarden, olijf- en citroenboomgaarden worden bedekt met een warme gloed die met name tegen zonsondergang zorgt voor een bijzonder kleurenspektakel. Ga je in de herfst dus richting Napels en omgeving, pak dan zeker camera in of maak ruimte op je telefoon om de nodige plaatjes te schieten.
Zonsondergang op het eiland Ischia
Culturele evenementen
Veel steden en dorpen in de regio organiseren in het najaar culturele evenementen, sagre genaamd. Dit biedt de kans om de lokale cultuur en kunst te ervaren en te proeven van traditionele lekkernijen. Op veel plaatsen worden er festivals georganiseerd waarbij een lokaal product in het zonnetje wordt gezet. Zo is er een festival gewijd aan lokale wijnen en worden er op diverse plaatsen in de regio kastanje- en hazelnootfestivals georganiseerd. Met marktkraampjes waar je lokale producten aan kunt schaffen, gezellige muziek en de heerlijkste gerechten, word je tijdens een traditionele sagra ondergedompeld in Zuid-Italiaanse herfstsferen.
Lagere prijzen
Met het aantal toeristen dat afneemt, nemen (over het algemeen) ook de prijzen af. Grote kans dat je voor een leuk prijsje een vliegticket kunt scoren maar ook voor een overnachting kun je in het laagseizoen flink besparen. Waar in het hoogseizoen voor een accommodatie de hoofdprijs wordt gevraagd, betaal je voor een overnachting in het laagseizoen al gauw een paar tientjes minder. Het geld dat je bespaart kun je goed gebruiken voor een extra drankje, om souvenirs te kopen of om je bagage te vullen met lokaal lekkers voor thuis.
Authentiek Italië
Dat er minder toeristen op de been zijn, betekent dat in de meest toeristische plaatsen het gros van de hotels, winkels en restaurants hun deuren sluiten. Denk aan plekken als Positano en Capri maar ook op het eiland Ischia gaan veel thermale parken tegen het einde van september dicht, uitzonderingen daargelaten. Dit gegeven kan juist een voordeel zijn voor wie graag een authentiek stukje Italië beleeft.
Wanneer de drukte van het zomerseizoen voorbij is en de rust is wedergekeerd, komen ook de locals weer op adem. Door de afwezigheid van toeristen krijg je de kans om het échte lokale leven te ervaren en de ware ziel van een plek te leren kennen. Wanneer je door straten wandelt, kun je je gemakkelijk onder de inwoners mengen die op pad zijn voor hun dagelijkse boodschappen, de kinderen naar school brengen of de benen strekken tijdens een avondwandeling. Het zorgt ervoor dat je makkelijker in contact komt met de lokale bevolking, wat de ervaring net even iets waardevoller maakt.
De Cilento, een gebied ten zuiden van de stad Salerno, is rijk aan karakteristieke, authentieke dorpjes, heerlijke lokale gerechten en adembenemende delen ongerepte natuur. Wanneer je op zoek bent naar rust en natuur, dan ben je in de Cilento prima op je plek. Ook de actieve vakantieganger hoeft zich hier niet te vervelen. Naast mountainbiken, paardrijden, duiken en zwemmen, zijn er ook talrijke hiking routes voor de wandelliefhebber te vinden. Voor één van deze routes neem ik je mee naar de plaats Marina di Camerota waar je langs de Sentiero del Mediterraneo de mooiste baaien van Cilento kunt aanschouwen.
Marina di Camerota
De Sentiero del Mediterraneo is een wandelroute die begint in de plaats Marina di Camerota. Marina di Camerota bevindt zich in het Nationaal park van Cilento en valt hiermee onder het cultureel beschermd erfgoed. De naam Camerota komt uit het Grieks en verwijst naar de talrijke kalksteengrotten die er in het gebied te vinden zijn. Verder staat Marina di Camerota bekend om haar mooie stranden en het prachtige zeewater. Het stuk kust dat loopt van Marina di Camerota tot Policastro Bussentino behoort dan ook tot een beschermd zeegebied (Area Marina Protetta Costa degli Infreschi e della Masseta). De beste manier om de verschillende stranden en baaien in dit gebied te bezoeken, is middels de eerder genoemde wandelroute.
Met de route ontdek je een deel van de ongerepte en onaangetaste natuur die dit gebied rijk is en zo uniek maakt. Beeldschone uitzichten over de turquoise gekleurde zee met op de achtergrond de bergen van de regio Calabria, de stranden en grotten zijn slechts enkele voorbeelden van de vele schatten die je onderweg kunt tegenkomen.
Het pad begint ten oosten van Marina di Camerota, vanaf het strand Spiaggia Lentiscelle. Vanaf hier wordt de route duidelijk aangegeven. Het eerste gedeelte is geasfalteerd maar gaat vervolgens over in een onverharde weg en al snel word je geconfronteerd met adembenemende vergezichten over de zee, afgewisseld met wijngaarden en olijfbomen.
Na eerst omhoog te zijn gegaan in de richting van Monte di Luna, begin je al snel aan de afdaling. Deze afdaling brengt je bij de eerste, sprookjesachtige baai op deze route.
#1 Spiaggia del Pozzallo
Spiaggia del Pozzallo is een klein paradijs dat ingeklemd ligt tussen hoge rotsen en het turquoise zeewater. Achter het strand vind je de overblijfselen van een oude oven die werd gebruikt voor de productie van kalk en ben je omringd door de natuur. Het is een klein strand dat bestaat uit kiezels en grind. Het heldere zeewater leent zich perfect voor een verfrissende duik of om te snorkelen.
Vanaf Spiaggia del Pozzallo gaat de route weer bergopwaarts. Na een korte klim kom je terecht bij de resten van een oude dorsmachine die in het verleden werd gebruikt om met ezels het graan te malen. Net voorbij deze overblijfselen, enigszins verstopt, kom je terecht bij de tweede baai van deze route.
#2 Cala Bianca
Cala Bianca is een pareltje, gelegen in een van de mooiste inhammen langs de kust van Camerota. Het strand bestaat voor een klein gedeelte uit zand maar voornamelijk uit witte kiezels. Deze kiezels vormen dan ook de oorsprong van de benaming van deze baai (Cala Bianca = Witte Baai). Verder ben je hier omgeven door de natuur en het prachtige, kristalheldere zeewater. Het strand wordt beschouwd als één van de mooiste stranden van Italië en is alleen te voet of via het water bereikbaar, al is het voor boten verboden om te ver de baai in te varen en wordt er door kustwacht met regelmaat gecontroleerd. Juist omdat het strand niet gemakkelijk te bereiken is, heeft het veel van haar oorspronkelijke en natuurlijk schoonheid weten te behouden.
Photo credit Francesco Sessa
Na de stop op het strand van Cala Bianca, gaat de route verder via de vallei. Tijdens de klim zorgen de olijfbomen en andere begroeiing voor voldoende schaduw. Eenmaal bovenaan de heuvel, begint de afdaling naar het paradijs dat in 2014 werd uitgeroepen tot het mooiste strand van Italië.
#3 Porto Infreschi
De Porto Infreschi, ook wel Baia degli infreschi genoemd, is misschien wel de bekendste baai van het Cilento gebied. Omdat dit gedeelte behoort tot een beschermd zeegebied, is het één van de laatste nog intacte en onbewoonde delen van de Zuid-Tyrreense kust. Je vindt hier een diversiteit aan natuurlijk schoonheid waar kliffen met grotten en koraal worden afgewisseld door bijzondere plantsoorten. Daarnaast vormt deze plek tevens als een belangrijke archeologische vindplaats waar resten uit de prehistorie zijn gevonden. De naam heeft de baai te danken aan de aanwezigheid van een grot waar zoet en heel koud water uitstroomt richting zee. In het verleden werd deze grot door vissers dan ook gebruikt om hun gevangen vis koel te houden. Dichtbij het strand vind je de kleine kerk van San Lazzaro en de Torre del Frontone.
Vanaf hier kun je de route weer teruglopen naar het beginpunt of een van de boten naar Marina di Camerota.
Overige informatie
Hoewel het een goed begaanbare route is, is het aan te raden om de juiste schoenen aan te trekken. Ook is het te adviseren om voldoende eten en drinken mee te nemen voor onderweg en om je, vooral in de zomermaanden, goed te beschermen tegen de zon. Wanneer je van plan bent om vanaf Porto Infreschi de boot terug te nemen, reserveer deze dan van te voren.
De totale afstand is 12 kilometer (begin- en eindpunt het strand Lentiscelle) en de wandeling duurt ongeveer 5 uur.
Meer info en tips over de Cilento vind je in onderstaande artikelen:
Napels kent een aantal belangrijke personages die onlosmakelijk zijn verbonden met de stad. Vaak hebben deze personen een grote invloed gehad en spelen ze nog steeds een belangrijke rol in het dagelijks leven.
Door de hele stad zijn er dan ook afbeeldingen van deze personen terug te vinden, in verschillende soorten en maten. Bekende en minder bekende gezichten vullen het straatbeeld en de vele souvenirwinkeltjes die de stad rijk is. Waar sommige persoonlijkheden geen introductie nodig hebben, kunnen andere gezichten wellicht wat minder bekend voorkomen. Wanneer je nieuwsgierig bent naar de verhalen achter deze gezichten, heb ik voor jou de belangrijkste en meest voorkomende personages van Napels in beeld gebracht.
#1 Totò
De afbeelding van de man met het karakteristieke gezicht zul je vele malen tegenkomen tijdens een bezoek aan Napels. Je vindt deze niet alleen terug in de vele souvenirwinkels maar ook in diverse Street Art werken, monumenten en zelfs lichtversieringen. Antonio de Curtis, beter bekend als Totò wordt ook wel de Prins van de lach genoemd, al had hij met gemak de titel ‘Koning van de lach’ toebedeeld kunnen krijgen.
De komiek groeide op in de volkswijk Sanità, waar tot op de dag van vandaag nog steeds zijn geboortehuis staat. Helaas is het niet mogelijk het huis te betreden. Wel kun je vanaf de buitenkant het balkon aanschouwen en vanaf de binnenplaats een glimp opvangen van de keuken waar zijn moeder de pasta voor hem bereidde.
Opgroeien in de een wijk als de Rione Sanità, was niet altijd even makkelijk. Toch heeft de acteur juist hier bijzonder veel inspiratie uit weten te putten en wist hij met zijn bijzondere gevoel voor humor, het hart van velen te raken. Het leed, verdriet en de moeilijkheden waar hij zelf mee te maken had, wist hij namelijk te verwerken in zijn grappen, rake opmerkingen en gedichten. Juist omdat dit voor velen zo herkenbaar was, werd hij ongekend populair en geliefd.
Met regelmaat keerde hij terug naar ‘zijn’ wijk. Niet enkel om scenes op te nemen voor een film, maar ook om duidelijk te maken dat hij nooit vergat waar hij vandaan kwam. Overdag werd hij vaak omringd door een grote hoeveelheid mensen, dus gaf hij er de voorkeur aan om in de avonduren rond te dwalen door de steegjes van de wijk. Tijdens deze nachtelijke wandelingen vond hij het leuk om bij verschillende huizen wat geld achter te laten, vastgeklemd tussen de luiken van een basso. Wanneer de bewoners in de ochtenduren het geld vonden, wisten zij direct dat Totò weer eens was langs geweest. Rione Sanità ademt dan ook Totò en kom je om de paar stappen zijn beeltenis, naam of regels uit gedichten tegen.
Vico Totò
Ook op andere plekken in de stad is zijn gezicht, met de kenmerkende gelaatstrekken, vereeuwigd. In de Quartieri Spagnoli is er bijvoorbeeld een steeg omgedoopt tot de Vico Totò. Deze straat is gevuld met tientallen afbeeldingen uit verschillende legendarische films waar de acteur in heeft geschitterd. Het is een mooi eerbetoon aan een belangrijk personage en draagt er op deze manier aan bij dat ook de jongere generaties Totò niet zullen vergeten.
Dat mensen zich ook tegenwoordig kunnen vereenzelvigen met zijn humor en uitspraken, blijkt uit het feit dat Napolitanen zijn uitspraken nog steeds gebruiken in alledaagse gesprekken. Ook dit zorgt ervoor dat de acteur onsterfelijk is en onderdeel vormt van de Napolitaanse cultuur. Zijn krachtige uitspraken laten je lachen, maar hebben een enorme diepgang en bevatten vaak een kern van waarheid.
De volgende fantastische uitspraak van Totò, wil ik jullie dan ook niet onthouden.
“ Quando hai a che fare con una persona che si crede superiore agli altri e ne è fermamente convinta, ridici sopra e assecondala perché non è bello rovinare i sogni di un idiota.”
Totò
Vertaling:Wanneer je te maken hebt met een persoon die zichzelf beter vindt dan anderen en daar vast van overtuigd is, lach erom en ga ermee akkoord, want het is niet leuk om de dromen van een idioot kapot te maken.
De acteur overleed op 15 april 1967, kreeg drie begrafenissen en de stad was maandenlang in rouw. Tot op de dag van vandaag is niemand in Napels deze man vergeten. Totò zit in het hart van elke Napolitaan en men zorgt er voor dat ook bij jongere generaties iconen zoals Totò niet in de vergetelheid zullen raken. Zo wordt er dagelijks op de lokale televisie wel één van zijn films uitgezonden waar menig Napolitaan, zelfs na deze honderden keren gezien te hebben, nog steeds uitbundig om zijn grappen kan lachen.
#2 Massimo Troisi
De Italiaanse acteur Massimo Troisi werd geboren in San Giorgio a Cremano, onderdeel van de stad Napels. Massimo was een artiest in hart en nieren die, naast acteren, ook actief was als scenarioschrijver en regisseur. Met zijn kenmerkende stem, pure manier van acteren en gevatte humor, was hij enorm geliefd bij het publiek.
Al op jonge leeftijd kwam ik aanraking met zijn films en was ik gefascineerd door deze man die sprak in het dialect dat ik kende, op een zangerige toon waarmee hij met gemak zijn personages tot leven wist te brengen en met de kinderlijke onschuld die hij bezat. Vele malen keek ik de film Non ci resta che piangere, waarin hij, samen met Roberto Benigni, in een andere eeuw terecht kwam en de gekste dingen meemaakte. Ook andere films zoals Ricomincio da tre, Scusate il ritardo en No grazie, il caffè mi rende nervoso zijn absolute klassiekers waarvan bepaalde uitspraken onvergetelijk zijn en nog steeds een glimlach op onder andere mijn gezicht weten te toveren. Zo deel ik graag de volgende dialoog uit de film Ricomincio da tre, die bijna iedere Napolitaan wel kent.
Gaetano: Chello ch’è stato è stato… Basta, ricomincio da tre! – Dat wat is geweest, is geweest. Klaar, ik begin bij drie! Lello: Da zero… – Bij nul… Gaetano: Eh? Lello: Da zero: ricominci da zero. – Bij nul: Je begint bij nul Gaetano: Nossignore, ricomincio da… cioè… Tre cose me so’ riuscite dint’a vita, pecché aggi’a perdere pure chelle? Aggi’a ricomincià da zero? Da tre! – Nee meneer, ik begin bij…ik bedoel…drie dingen zijn mij gelukt in het leven, waarom moet ik die ook nog eens verliezen? Waarom moet ik bij nul beginnen? Bij drie!
Dialoog tussen Gaetano (Massimo Troisi) en Lello
Il Postino
Il Postino, zijn laatste film waarvan hij tevens scenarioschrijver was, wilde hij zo graag maken, dat hij hiervoor een levensreddende hartoperatie tot het laatst uit heeft willen stellen. Massimo werd geboren met een hartafwijking en tijdens de opnames van deze film, verslechterde zijn toestand waardoor enkel een harttransplantatie zijn leven kon redden. Hij nam de beslissing eerst de film af te maken en daarna pas aandacht te schenken aan zijn gezondheid. Tijdens de opnames van deze film kon hij slechts een uur per dag werken. Voor de scènes op de fiets werd een stand-in gebruikt omdat dit fysiek te zwaar voor hem was.
De film wist hij af te maken en is een waar meesterwerk geworden. Nog geen twaals uur na de laatste opnames van de film, overleed Massimo Troisi in zijn slaap aan de gevolgen van een hartstilstand.
Eerbetonen
Dat de artiest nog steeds niet vergeten is, blijkt wel uit de vele eerbetonen die zowel in Napels als in de directe omgeving zijn terug te vinden. Door de stad zelf zijn er diverse afbeeldingen en Street Art werken te vinden om de acteur te herinneren. De trap waar Massimo in de film Scusate il ritardo in de stromende regen met zijn tegenspeler een scène op heeft gespeeld, is omgedoopt tot de Scale Massimo Troisi.
Ook op het eiland Procida, waar Il Postino gedeeltelijk is opgenomen, zijn overal eerbetonen terug te vinden die verwijzen naar deze geliefde acteur. Daarnaast zijn er ook in zijn geboorteplaats meerdere werken aan hem opgedragen. Zo tref je op de muren van het Circumvesuviana-station van San Giorgio a Cremano prachtige werken die herinneren aan de grote artiest die Troisi was.
#3 Pino Daniele
Het beeld van de man met een gitaar zal verschillende malen aan je voorbij komen wanneer je door Napels wandelt. Je vindt dit personage terug op de San Gregorio Armeno tussen andere handgemaakte figuurtjes voor in de kerststal, maar ook op verschillende muren in de stad is zijn beeltenis achtergelaten. We hebben het over de Napolitaanse zanger Pino Daniele die met zijn bijzondere stemgeluid, prachtige melodieën en poëtische woorden het hart van veel Napolitanen heeft gestolen.
Carrière
De zanger werd in 1955 geboren in de Napolitaanse wijk Porto, in een gezin waar ze het niet erg breed hadden. Om die reden verhuisde hij uiteindelijk naar Piazza Santa Maria La Nova, waar hij bij zijn tantes een iets fatsoenlijker leven kon leiden. De verbeterde situatie stelde hem in de gelegenheid om naar school te gaan en zijn passie voor muziek te ontdekken en verder te ontwikkelen. Op latere leeftijd leerde hij zichzelf gitaar spelen om vervolgens de muziekwereld in te rollen. Hij was onderdeel van diverse bands en was op albums van verschillende artiesten terug te horen. Waar hij in eerste instantie voornamelijk de rol van gitarist aannam, maakte hij in de tweede helft van de jaren 70 een muzikale groei door waardoor de artiest ‘Pino Daniele’ meer en meer op de voorgrond begon te treden. Deze groei werd in 1977 bekroond met het debuutalbum Terra Mia, waarna er nog vele zouden volgen.
Tarumbò
Hij was een van de meest innovatieve muzikanten in de Italiaanse muziekscene aan het begin van de jaren 70 en 80. Gedurende zijn 40-jarige carrière heeft hij samengewerkt met een groot aantal artiesten en op diverse belangrijke podia gespeeld. Zijn passie voor verschillende muziekstijlen was aanleiding voor een totaal nieuwe stijl die hij zelf bestempelde als Tarumbò. Met deze naam verwees hij naar de mix van de traditionele dans Tarantella en de klanken van blues, die in zijn muziek terug te horen is.
De diepgaande band die Pino met Napels had, is dan ook in veel van zijn muziek duidelijk terug te horen. Zowel de klanken als de teksten zijn een verwijzing naar de Napolitaanse traditie. Een traditie die hij gedurende zijn gehele carrière nooit zou vergeten.
Vriendschap
Tussen Pino Daniele en de eerder genoemde Massimo Troisi bestond er een diepgaande vriendschap en hebben ze verschillende malen samengewerkt. Zo componeerde de zanger de muziek van een aantal films en schreef hij het ontroerende ‘Quando’ als titelsong voor Troisi’s film Pensavo fosse amore… invece era un calesse. Het is dus goed mogelijk dat je deze twee grootheden samen afgebeeld ziet staan tijdens een wandeling door de stad.
Overlijden
De zanger overleed plotseling op 4 januari 2015 aan de gevolgen van een hartaanval. In Napels sloeg dit nieuws in als een bom en was de stad in diepe rouw gedompeld. Voor de inwoners voelde het alsof ze een vriend hadden verloren en werd er steun bij elkaar gezocht. Op het beroemde Piazza del Plebiscito vond er op 6 januari een emotioneel eerbetoon plaats waarbij ruim honderdduizenden Napolitanen uit volle borst nummers van Daniele meezongen.
Naast de verschillende street art werken door de hele stad, werd ook zijn oude straat omgedoopt tot de Via Pino Daniele. Daarnaast prijkt er aan de muur van het gebouw een ijzeren versie van de geliefde elektrische gitaar, die door hem vaak werd bespeeld.
#4 San Gennaro
In totaal heeft Napels tweeënvijftig beschermheiligen maar je kunt wel stellen dat San Gennaro de belangrijkste is. Het is daarom niet vreemd dat veel mannen in de Zuid-Italiaanse regio naar deze heilige zijn vernoemd.
Hoewel er onduidelijk bestaat over de exacte geboorteplaats van Gennaro, is wel bekend dat hij de bisschop van Benevento was en op 19 september 305 werd onthoofd in Pozzuoli. Direct na de onthoofding wist een vrouw wat van zijn bloed in twee ampullen op te vangen. Deze ampullen zouden later een belangrijk onderdeel vormen bij een jaarlijks terugkerend ritueel. Het lichaam van San Gennaro is na zijn dood meerdere malen verplaatst. Pas in de vijfde eeuw werd zijn lichaam overbracht naar de catacomben van Capodimonte in Napels, maar werd hierna nog een aantal keer verplaatst. In 1497 kreeg hij uiteindelijk een definitieve rustplaats in de kathedraal van Napels.
Het wonder van San Gennaro
Naast de relieken die terug te vinden zijn in de Cappella del Succorpo, werd er later nog een andere kapel in de Dom aan de heilige opdragen. De indrukwekkende Cappella del Tesoro di San Gennaro werd in het jaar 1646 ingewijd en bevinden zich hier, veilig opgeborgen in een kluis achter het altaar, de twee ampullen met het bloed. Drie keer per jaar worden deze ampullen uit de kluis gehaald en moet het bloed, tijdens een speciale ceremonie, vloeibaar worden. Het vloeibaar worden van het bloed zou de stad moeten beschermen tegen rampspoed. Gebeurt dit niet, dan kan dit rampzalige gevolgen hebben voor Napels en omgeving. Een voorbeeld is in het jaar 1980, toen het bloed in de ampullen niet vloeibaar werd. Enkele maanden later werd de regio getroffen door een verwoestende aardbeving waarbij bijna drieduizend mensen om het leven kwamen.
Het wonder van San Gennaro moet plaatsvinden op 19 september, 16 december en de zaterdag vóór de eerste zondag in mei. Het ritueel wordt door veel gelovige Napolitanen bijgewoond en met grote spanning gevolgd.
Eerbetonen aan de heilige Gennaro
Hoewel men niet weet hoe San Gennaro er exact heeft uitgezien, kun je de beschermheilige van Napels in verschillende vormen afgebeeld zien door de hele stad. De bekendste is wellicht de enorme Street Art afbeelding van de artiest Jorit Agoch. Maar ook in andere steegjes van het historisch centrum kun je tegen werk aanlopen dat is opgedragen aan deze heilige. Daarnaast is een bezoek aan de catacomben van San Gennaro, waar zijn lichaam geruime tijd werd bewaard, zeer indrukwekkend en de moeite waard om te bezoeken.
#5 Pulcinella
Wanneer je door de straten van de stad loopt, zul je geregeld geconfronteerd worden met een in het wit gekleed personage dat een zwart halfmasker draagt. Dit kan zijn in de vorm van een beeldje of zelfs in levende lijven.
Dit opvallende figuur draagt de naam Pulcinella en is een personage uit de Italiaanse commedia dell’arte. Bij deze theatervorm werden serieuze en komische elementen gecombineerd en werd in zeventiende eeuw door Silvio Fiorillo dit karakter geïntroduceerd.
Fiorillo werd geïnspireerd door een schilderij waarin de boer Puccio d’Aniello werd afgebeeld. Deze boer had een opvallend lange neus en een donkergekleurd gezicht door de zon. Anderen zeggen weer dat de naam verwijst naar het woord ‘kuikentje’, iets wat ook terugkomt in de stem van Pulcinella; een hoog en kwakend geluid.
Wat de exacte oorsprong van Pulcinella dan ook mag zijn, het is duidelijk dat het voor Napels een belangrijk figuur is. Pulcinella belichaamt namelijk de Napolitanen: het is een personage dat zich bewust is van de problemen waarin hij verkeert, maar er altijd met een glimlach uit weet te komen.
Daarnaast zit het karakter vol met tegenstelling. Zo staat het voor man-vrouw, dom-slim, stad-platteland, demoon-heilige, wijs-dwaas: het dualisme waar de heidens-christelijke Napolitaanse cultuur uit bestaat.
Op verschillende plekken in de stad kom je werken tegen waar het personage van Pulcinella in te herkennen is.
In het historisch centrum vind je, in een van de steegjes, een beeld van Pulcinella’s hoofd. Opvallend is dat zijn neus veel lichter is dan de rest van zijn gezicht. Dagelijks poseren honderden toeristen voor een foto met dit symbool van Napels. Dit fotomoment wordt vervolgens afgesloten door even over de neus van het beeld te wrijven, een handeling waarvan wordt gezegd dat het geluk brengt. Of het waar is of niet, even over Pulcinella’s neus wrijven kan natuurlijk geen kwaad!
#6 Maradona
Uiteraard kan deze Argentijnse stervoetballer niet ontbreken wanneer het over Napels gaat. Diego Armando Maradona kwam in 1984 naar Napels en werd door de inwoners als een god onthaald, zonder ook maar een seconde voor de club gespeeld te hebben. Al hun hoop was op deze jonge en talentvolle voetballer gevestigd. Met een speler als Maradona bestond er namelijk een kans om eindelijk het rijke noorden te kunnen verslaan, iets waar een club uit het zuiden van Italië nooit eerder in was geslaagd.
Niet alleen maakte Maradona alle verwachtingen waar, hij zorgde er tevens voor dat Napels wereldwijd op de kaart werd gezet. Inwoners konden met recht weer trots zijn op hun mooie stad en maakte hij ruimte om te dromen over een betere toekomst.
Maradona heeft Napels meer gegeven dan enkel de overwinningen. Dat blijkt wel wanneer je door de straten van de stad wandelt en om de paar meter tegen een afbeelding van de Argentijn aanloopt. De band die Napolitanen met de voetballer hebben, is bijzonder en gaat erg diep. Wanneer je het met inwoners over de voetballer hebt, lijkt het alsof ze het over een goede vriend hebben bij wie ze regelmatig op de koffie komen. Ze beschouwen Diego Maradona dan ook als één van hen en zouden nooit een kwaad woord over hem kunnen spreken.
In de digitale reisgids Jouw Local in Napels ga ik dieper in op deze bijzondere band. Ik ben in gesprek gegaan met verschillende inwoners om een beter beeld te kunnen schetsen over de verafgoding van deze voetballer en waarom hij tot op de dag van vandaag – zelfs na zijn dood – nog steeds zo belangrijk is.
#7 Sophia Loren
Deze wereldberoemde filmster is de enige vrouw in het lijstje en is daarnaast niet eens in Napels geboren. Toch is Sophia Loren onlosmakelijk met Napels verbonden. In 1934 werd zij in Rome geboren, maar met Napolitaanse roots. Ze groeide op bij haar familie in Pozzuoli en woonde ook enige tijd in Napels.
Pozzuoli werd tijdens de Tweede Wereldoorlog meerdere malen gebombardeerd. Tijdens een van deze bombardementen, raakte Sophia door een granaatscherf gewond aan haar kin. De familie nam hierop het besluit om naar Napels te verhuizen om daar het einde van de oorlog af te wachten. Deze beide steden, met hun gebruiken en onmiskenbare cultuur, zijn dan ook altijd onderdeel blijven vormen van Sophia’s leven en lange carrière.
Photo credit Dexter van der Swaluw
Carrière
Op 15-jarige leeftijd won zij een schoonheidswedstrijd en keerde met het prijzengeld terug naar Rome om een carrière op te bouwen. Ze nam deel aan verschillende Miss verkiezingen, was model voor fotoromanzi (fotostripverhalen), was te horen op de radio en wist door haar prachtige voorkomen diverse, kleine, rollen in films te bemachtigen. Hoewel ze al in verschillende films had gespeeld, kreeg ze in 1953 haar eerste grote rol als Cleopatra in de film Due notti con Cleopatra. Vanaf toen ging het hard en schitterde ze in steeds meer rollen. In veel van deze films acteerde zij in het Napolitaanse dialect en speelde zij onder andere samen met een eerder genoemde persoonlijkheid in dit rijtje: Totò. Naast de vele rollen in komedies, liet zij in andere films zien dat ze ook prima in staat was om dramatische rollen vorm te geven.
In 1956 begon haar Engelstalige carrière en acteerde zij in een groot aantal Amerikaanse films, aan de zijde van grote namen in de filmwereld.
Onderscheidingen
Voor haar interpretatie van Cesira in de oorlogsfilm La ciociara, werd zij onderscheiden met onder andere een Oscar, een Gouden Palm en een BAFTA. Ook later in haar carrière werd zij voor haar acteerwerk verschillende malen genomineerd en beloond met diverse prijzen.
Napolitaanse
Je kunt stellen dat Sophia Loren het symbool is van een Italië dat na een trieste periode van oorlog, weer langzaam op begon te krabbelen. La Loren wordt vooral enorm gewaardeerd omdat zij, ondanks al deze grote successen, ‘normaal’ is gebleven. Met ‘normaal’ doelt men op het gegeven dat zij altijd veel waarde heeft gehecht aan de familiebanden, iets wat kenmerkend is voor de Zuid-Italiaanse cultuur. Zoals eerder aangegeven, is ze haar Zuid-Italiaanse achtergrond nooit vergeten en heeft ze dit ook meerdere malen uitgesproken. In een interview voor de Amerikaanse televisie, zei ze vol trots: Ik ben geen Italiaanse. Ik ben Napolitaanse, dat is iets anders.
Het is dan ook logisch dat Sophia in Napels nog steeds enorm geliefd is en wordt beschouwd als een authentiek stukje erfgoed voor de stad. Zij werd daarom in 2016 benoemd tot ereburger van de stad Napels.
#8 Eduardo de Filippo
Acteur, regisseur, theaterschrijver en dichter Eduardo de Filippo mag zeker niet ontbreken in dit rijtje. De Filippo wordt beschouwd als één van de belangrijkste Italiaanse artiesten en heeft dan ook talrijke theaterstukken op zijn naam staan.
Hij werd in 1900 geboren in de Napolitaanse wijk Chiaia en maakte al op 4-jarige leeftijd zijn theaterdebuut tijdens een optreden van het theatergezelschap van zijn oudere broer Vincenzo Scarpetta. Op latere leeftijd trad hij officieel toe tot dit gezelschap, samen met zijn oudere zus Titina en jongere broertje Peppino. Deze laatstgenoemde vormde later met Totò een van de populairste komische duo’s van de Italiaanse filmwereld. Ook van Peppino zijn er afbeeldingen terug te vinden in de stad.
I De Filippo
In de daarop volgende jaren, maakte het drietal deel uit van verschillende theatergezelschappen, om uiteindelijk in 1931 hun droom van een eigen groep realiteit te laten worden. Onder de naam ‘I De Filippo’ boekten zij enorme successen en verwierven veel bekendheid. Niet alleen in Napels, ook in de rest van het land werd het drietal steeds bekender. Net als zijn generatiegenoot Totò, wist Eduardo het publiek te raken door realistische, vaak moeilijke situaties op een ironische manier in beeld te brengen. Daarnaast wist hij in zijn teksten de tradities en gebruiken van de Napolitaanse cultuur goed onder woorden te brengen. Aangezien veel van zijn teksten vertaald zijn en de hele wereld over zijn gegaan, heeft hij mensen wereldwijd kennis laten maken met de Napolitaanse cultuur.
Zijn bekendste en meest gewaardeerde werk is wellicht Filumena Marturano, geschreven in 1946. Het stuk werd in 1964 verfilmd onder de titel Matrimonio all’Italiana en met Sophia Loren in de hoofdrol. In de Quartieri Spagnoli is er een eerbetoon te vinden aan dit fictieve karakter, dat door Eduardo speciaal werd geschreven voor zijn zus Titina.
Photo credit Fabio de Rienzo
Theater San Ferdinando
Na de oorlog vertrok Eduardo uit Napels, maar bleef de stad altijd een rol spelen in zijn leven. Zo kocht hij in 1948 het door bombardementen verwoeste theater San Ferdinando. Hij stopte er aardig wat geld in om dit theater, rijk aan geschiedenis, weer volledig op te kunnen knappen. Het theater werd in 1954 geopend en was er naast zijn eigen werk, ook ruimte voor stukken van andere Napolitaanse schrijvers om de traditie levende te kunnen houden.
Vriendschap met Totò
Aangezien ze beiden opgroeiden in Napels, in dezelfde periode met een soortgelijke achtergrond en een diepgaande interesse voor het theatervak, is het niet verwonderlijk dat er tussen Totò en Eduardo een diepe vriendschap ontstond. Bij de verfilming van Eduardo’s theaterstuk Napoli milionaria in 1950, werkten deze twee grootheden voor het eerst samen. Het verhaal wil dat Totò zonder te twijfelen een rol accepteerden en uit riep: “Eduardo, voor jou werk ik gratis!“
Eerbetoon
Met een enorme lijst aan zelfgeschreven, succesvolle en onvergetelijke theaterstukken, heeft Eduardo een belangrijke bijdrage geleverd aan de wereld van het theater. Niet alleen in Italië, maar wereldwijd wordt De Filippo gewaardeerd om zijn werk. Bovendien heeft zijn werk ook gediend ter inspiratie voor veel andere artiesten, waaronder de eerder genoemde Massimo Troisi. Het is dan ook logisch dat Eduardo de Filippo nog steeds wordt beschouwd als de één van de grootste artiesten aller tijden en is hij in Napels nog lang niet vergeten. Ook van hem zul je geregeld een afbeelding tegenkomen, waarvan de mooiste misschien wel te vinden zijn op de luiken van zijn eigen theater. Hier heeft de Napolitaanse Street Art artiest Jorit Agoch drie schitterende portretten gecreëerd om de ziel van de acteur te vereeuwigen. In het midden zien we Eduardo als persoon, terwijl we hem aan de linker en rechterkant zien afgebeeld als één van de vele onsterfelijke personages die hij gedurende zijn carrière tot leven heeft gebracht.
Ontdek Napels met een Nederlandse gids
Een van de beste manieren om Napels écht te leren kennen, is door de stad te verkennen met een Nederlandse local. Van de levendige straten van de Quartieri Spagnoli tot bijzondere plekjes in de Rione Sanità: je ontdekt de minder bekende plekjes, verborgen pareltjes en krijgt waardevolle insider tips die je zelf vaak niet snel zou vinden. Het is een mooie kans om al je vragen te stellen en zo het échte Napolitaanse leven beter te begrijpen. Benieuwd? Boek dan snel jouw Nederlandstalige tour in Napels!
Napels is een stad vol verrassingen en diversiteit, met unieke wijken die elk hun eigen verhaal vertellen. Met de digitale reisgids Jouw Local in Napelsontdek je de stad als een echte insider. Of je nu wilt genieten van een ontspannen stedentrip of een avontuurlijk weekend, deze gids biedt je alles wat je nodig hebt. Van heerlijke eettips tot unieke verhalen en praktische informatie, je zult Napels beleven als nooit tevoren.
Meer info en tips over Napels vind je onder andere in onderstaande artikelen:
In de vruchtbare regio Campania lijkt de wijn haast vanzelf uit de grond te ontspringen. Waar je ook kijkt, de hellingen en valleien zijn bedekt met wijnranken vol druiven die wachten om geoogst te worden en hun weg te vinden naar een fles. Of je nu in een lokaal restaurant de wijnkaart openslaat of door de Italiaanse supermarkt loopt, de kans is groot dat je een fles uit Campania tegenkomt, vaak van uitstekende kwaliteit.
Die kwaliteit wordt bewaakt door verschillende keurmerken. Denk aan de DOC (Denominazione di Origine Controllata), die niet alleen het herkomstgebied van de druiven aangeeft, maar ook garandeert dat de wijn aan strikte eisen voldoet. Nog een stap verder gaat de DOCG (Denominazione di Origine Controllata e Garantita), het hoogste kwaliteitslabel dat alleen wordt toegekend aan wijnen die zich jarenlang hebben bewezen.
In Campania vind je maar liefst vijftien DOC-wijnen en vier DOCG-wijnen (allemaal ook aangeduid met DOP), aangevuld met tien wijnen die het IGP-label dragen – afkomstig uit grotere gebieden maar nog steeds gebonden aan duidelijke criteria.
In dit artikel zet ik een aantal bijzondere en smaakvolle exemplaren in de schijnwerpers die je zeker eens geproefd moet hebben.
#1 Aglianico del Taburno (DOCG)
De Aglianico is de belangrijkste druif van het bergachtige Taburno-gebied in de provincie Benevento. Tot 2011 viel de wijn onder het DOC-keurmerk, maar sindsdien draagt de Aglianico del Taburno de hogere DOCG-status, toegekend aan wijnen uit verschillende gemeentes in Benevento.
Oorspronkelijk door de Grieken naar Campania gebracht, geldt deze druif als een echte klassieker van Zuid-Italië. De wijn staat bekend om zijn kracht en elegantie: vol en stevig, maar tegelijk rijp en sappig, met rijke fruitige aroma’s.
#2 Taurasi (DOCG)
De Taurasi is misschien niet de bekendste naam, maar wél een van de meest prestigieuze wijnen van Zuid-Italië. Hij wordt gemaakt van de Aglianico-druif, afkomstig uit het heuvelachtige Irpinia, verspreid over zeventien gemeenten in de provincie Avellino. Taurasi zelf is een klein stadje, vernoemd naar een oude Romeinse kolonie, dat vroeger een belangrijke rol speelde in de verspreiding van de wijnen in de regio.
De wijn staat bekend als krachtig en droog, met een diepe robijnrode kleur en intense aroma’s van fruit en kruiden. Met de jaren ontwikkelt hij zich tot een zachtere en verfijndere wijn, zonder zijn karakter te verliezen.
#3 Fiano di Avellino (DOCG)
De Fiano di Avellino geldt onder kenners als een van de beste witte wijnen van Zuid-Italië. Deze druif, ooit door de Grieken naar Campania gebracht, werd voor het eerst aangeplant in Lapio, een gemeente in de provincie Avellino waar de wijn nog altijd wordt geproduceerd.
Het is een elegante, droge witte wijn met frisse, fruitige tonen en perfect als aperitief of in combinatie met visgerechten.
#4 Greco di Tufo (DOCG)
De Greco di Tufo is een van de bekendere witte wijnen uit Campania. Zoals de naam al aangeeft, vindt hij zijn oorsprong in de gemeente Tufo, waar de Grieken de druif al in de eerste eeuw v.Chr. introduceerden.
Tegenwoordig wordt de wijn geproduceerd in acht gemeenten in de provincie Avellino en behoort hij tot de weinige witte wijnen met een DOCG-keurmerk. Greco di Tufo staat bekend om zijn karaktervolle en kruidige smaak, met fruitige en aromatische tonen, en is bijzonder geliefd bij visgerechten.
#5 Falanghina (DOC)
De Falanghina is een van de meest gewaardeerde druiven van Campania en kent een lange geschiedenis in de regio. Vooral in de provincie Benevento, op de hellingen van het Taburno-gebergte, vind je uitgestrekte wijngaarden waar deze druif uitstekend tot zijn recht komt. Vaak worden verschillende varianten met elkaar gecombineerd om tot een uitgebalanceerde wijn te komen.
Wijnen op basis van Falanghina dragen geregeld het DOC-keurmerk, waaronder Campi Flegrei, Falanghina del Sannio, Capri Bianco, Irpinia Falanghina en Falerno del Massico.
Het resultaat is een frisse, fruitige witte wijn die niet alleen ideaal is als aperitief, maar ook uitstekend past bij allerlei visgerechten.
#6 Lacryma Christi (DOC)
Lacryma Christi, letterlijk ‘traan van Christus’, dankt zijn naam aan een oude legende. Toen de engel Lucifer uit de hemel werd verdreven, nam hij een stukje van de hemel mee naar de aarde. Toen Christus over de Golf van Napels keek en het gestolen stukje herkende, huilde hij tranen van verdriet. Volgens de legende vielen die tranen op de hellingen van de Vesuvius, waar wonderlijk genoeg wijnstokken begonnen te groeien met druiven van hemelse smaak.
De wijn zelf wordt gemaakt van druiven die op deze vruchtbare vulkaangrond gedijen. Lacryma Christi is verkrijgbaar in wit, rood en rosé, waardoor hij zich perfect laat combineren met een groot aantal gerechten.
#7 Costa d’Amalfi (DOC)
De naam van deze DOC-wijn verklapt meteen waar hij vandaan komt: de Amalfikust, in de provincie Salerno. Onder deze benaming vallen verschillende rode, witte en rosé wijnen, gemaakt van lokale druivensoorten. Zo bestaat de witte Costa d’Amalfi vaak uit Falanghina en Biancolella, terwijl de rode wijnen worden gemaakt van Aglianico en Piedirosso. Het resultaat zijn frisse, fruitige wijnen die goed te combineren zijn met uiteenlopende gerechten.
Bij de productie wordt nog steeds vastgehouden aan traditionele methoden om het kwaliteitskeurmerk te behouden. De wijnproducenten zijn dan ook trots op hun wijnen en vertellen graag over de oorsprong, het proces en de kenmerken tijdens een bezoek aan hun wijnkelders langs de kust. Bovendien ligt in dit gebied één van de mooiste wijnroutes van Italië, een perfecte manier om de wijnen én het landschap te ontdekken.
#8 Cilento (DOC)
Met haar natuurlijke schoonheid is het vruchtbare Cilento ook een belangrijk wijnbouwgebied in Campania. De kalkhoudende kleigrond biedt ideale omstandigheden voor de wijnteelt. Net als elders in de regio vinden de wijnstokken hier hun oorsprong in het oude Griekenland, waar ze door de Grieken werden geïntroduceerd in Elea en Paestum.
De Cilento DOC wordt toegekend aan droge wijnen – rood, wit en rosé – die door geselecteerde producenten in de provincie Salerno worden gemaakt. Bezoekers kunnen vaak een kijkje nemen bij een wijnproducent om meer te leren over de verschillende wijnen en hun oorsprong, en zo de rijke wijntraditie van het gebied van dichtbij ervaren.
Wijnproeverij
Deelnemen aan een wijnproeverij is een graag gedane activiteit tijdens een vakantie. Het is niet alleen leerzaam, maar ook erg gezellig en lekker! Zowel in de omgeving van Napels als aan de Amalfikust kun je bij wijnhuizen terecht voor een wijnproeverij. Wil jij kennis maken met de bijzondere wijnen van de regio Campania? In onderstaand artikel tip ik de heerlijkste wijnproeverijen in omgeving Napels, aan de voet van de Vesuvius en aan de Amalfikust.
Wanneer je over het eiland Procida slentert, ben je op veel plekken omringd door de frisse geur van citroenen. De limoncello die hiervan wordt geproduceerd, behoort al jaren tot een van de eilandspecialiteiten. Deze gele vloeistof heeft weer nét even een andere smaak dan een limoncello die je bijvoorbeeld in Sorrento of aan de Amalfikust drinkt. De limoncello van Procida heeft een unieke smaak en dat heeft te maken met de omstandigheden waarin de citroenen hier groeien. De combinatie van vulkanische grond, zeelucht, wind en het klimaat in het algemeen, leveren deze unieke en smaakvolle citroenen op.
Likeur van citroenbladeren
Naast de inmiddels wereldberoemde limoncello, zag er een ander product op Procida het levenslicht waar ook een hoofdrol voor de citroen is weggelegd. Waar voor de limoncello de schil van de citroen essentieel is, vormen voor deze unieke likeur de citroenbladeren de basis. De likeur draagt de toepasselijke naam Fogliolì, een verwijzing naar de citroenbladeren waarmee het drankje wordt gemaakt.
Fogliolì is echter meer dan alleen een likeur van citroenbladeren. Dit product is een vertaling van de diepgewortelde liefde en waardering die bewoners voor hun bijzondere eiland hebben. Het koppel David en Cinzia heeft met veel passie, liefde, kennis en zorg deze bijzondere likeur ontwikkeld, wat als een aanwinst voor het eiland beschouwd mag worden. Deze smaakvolle en innovatieve likeur kan aan de lijst met eilandspecialiteiten worden toegevoegd en móet je echt geproefd hebben wanneer je Procida bezoekt.
Limone di pane
David en Cinzia zijn procidani in hart en nieren. Op jonge leeftijd ging het hen voor de wind. Jong en ambitieus namen ze de stap om het kleine eiland te verruilen voor het fascinerende Firenze. Inmiddels getrouwd, beiden voorzien van een leuke en goed betaalde baan, hebben zij dan ook niets te klagen. Zij het dat na een aantal jaren de heimwee naar hun kleurrijke en sfeervolle geboortegrond steeds groter werd. Het gemis van de geuren, kleuren en de eenvoud die het eiland uniek maken, werd met de dag groter. De meest voor de hand liggende stap was daarom terugkeren naar het dromerige Procida, wat zij uiteindelijk deden.
Eenmaal gesetteld, besluiten zij om te investeren in wat dit vruchtbare gebied hen te bieden heeft. Het bedrijf AGRE wordt opgericht, waarmee zij kwaliteitsproducten produceren, gebruikmakend van de natuurlijke rijkdommen die het eiland te bieden heeft. Al snel bleek er een hoofdrol voor de limone di pane, zoals de citroen van Procida wordt genoemd, te zijn weggelegd.
Dat van citroenen vrijwel alles wordt gebruikt, is in dit gebied algemeen bekend. Van de schil voor de bereiding van limoncello, tot het sap dat onder andere in limonade en granita (schaafijs) wordt verwerkt en op warme zomerdagen vaak een welkome dorstlesser is. De aromatische citroenbladeren zijn ideaal om een gerecht meer smaak te geven maar dat deze ook voor andere doeleinden gebruikt kan worden, kwamen David en Cinzia al snel achter. De intens geurende bladeren bleken een perfect ingrediënt te zijn om een unieke likeur mee te produceren.
Fogliolì & Scorza
De Fogliolì likeur ontstaat door citroenbladeren in alcohol te weken, samen met wat citroenschillen. Wanneer de bladeren geplukt zijn, moeten deze binnen een paar uur al in de alcohol liggen om het beste resultaat te kunnen garanderen. Het eindresultaat is een vloeistof met een gele gloed die net iets transparanter is dan de klassieke limoncello. Bij het drinken van de likeur overheerst de typerende smaak van citroenblad maar er is ook een vleugje citroenschil waar te nemen. Fogliolì is een mix tussen het zuur van de citroen en het bittere van de bladeren, wat een perfecte match lijkt te zijn. Doordat er in verhouding minder suiker aan het geheel wordt toegevoegd dan aan limoncello, behoudt de likeur zijn bittere en kruidige smaak.
Naast de citroenbladlikeur kun je bij AGRE ook hun variant van de limoncello proberen, te vinden onder de naam Scorza. Waar de Fogliolì wordt gemengd met wat citroenschillen, is er aan de Scorza een beetje citroenblad toegevoegd wat wederom een unieke en pure smaak oplevert. Er zijn flessen van 50cl, maar ze verkopen ook flesjes van 10cl. Ideaal om mee te nemen als souvenir, voor een ander of voor jezelf. De likeuren zijn in verschillende winkels op het eiland verkrijgbaar maar zijn ook online via de webshop van AGRE te bestellen.
Een flesje meenemen voor thuis is sowieso een goed idee. Op dagen dat je behoefte hebt aan een extra dosis Vitamine P(rocida), kun je met gesloten ogen en nippend aan de Fogliolì even wegdromen naar het kleurrijke Procida. De geur en de rijke aroma zorgen ervoor dat het net lijkt alsof je onder de geurige citroenbomen van het eiland wandelt.
Procida in een cocktailglas
Op Procida is de Fogliolì niet meer weg te denken en wordt door locals graag gedronken en gemixt met andere drankjes. Stap binnen bij Flamingo Cafè, waar ze verschillende cocktails hebben ontwikkeld waarin deze unieke likeur is verwerkt. Vraag naar de mogelijkheden en ervaar Procida in een cocktailglas.
Fogliolì is slechts een van de vele mooie en pure voorbeelden die Procida rijk is en een van de redenen om het eiland te bezoeken. Aan de hand van deze verhalen krijg je een indruk van wat het eiland nu precies zo bijzonder en uniek maakt. De waardering die eilandbewoners voor hun stukje aarde hebben, overheerst in de meeste verhalen en toont de mate van verbondenheid die zij met het eiland hebben. Het zijn voornamelijk verhalen van eilandbewoners die Procida achter zich lieten om het geluk elders te zoeken maar vervolgens werden overspoeld door enorme heimwee naar de zee, kleuren, geuren en de eenvoud van ‘hun’ eiland. Hoe klein Procida ook is, het gemis wanneer zij hun voeten niet over het 3,7 km² grote oppervlak kunnen bewegen, lijkt des te groter. Zij lijken dit pas te beseffen wanneer het eiland al lang en breed uit zicht is verdwenen. De combinatie van heimwee en de diepgewortelde liefde voor het eiland weten zij echter te verwerken in schitterende eindproducten die zij met de rest van de wereld kunnen delen.
Reisgids Procida
Met de digitale reisgids Procida – Parel in de Golf van Napels heb je alle informatie op zak om het beste uit een bezoek aan deze kleurrijke parel te halen. Ik deel hierin mijn persoonlijke tips voor het eiland waar ik lang geleden mijn hart aan heb verloren. Heerlijke plekken waar je kunt proeven van de eilandspecialiteiten, verborgen plekjes en unieke uitkijkpunten heb ik allemaal in de reisgids verzameld. Je vindt bovendien handige informatie die goed van pas kan komen, zoals de bereikbaarheid en het openbaar vervoer en ik tip een aantal fijne accommodaties wanneer je langer dan een dag op het eiland wilt verblijven. Daarnaast heb ik een mooie wandelroute uitgestippeld waarin ik een aantal van mijn favoriete hoogtepunten heb verwerkt.
Meer tips voor Procida zijn te vinden in onderstaande artikelen:
Napels is al enige tijd bezig om haar imago flink op te poetsen. Jongeren doen hier actief aan mee en ook de vele organisaties die zich inzetten voor de stad, zijn hier een voorbeeld van. Het geeft de Napolitanen zelf hoop op een betere toekomst en het zorgt er tevens voor dat meer toeristen de stad bezoeken. Hoe hard er ook gewerkt wordt aan dit imago, toch zijn er altijd wel negatieve berichten te vinden over deze stad. Napels wordt met regelmaat bestempeld als onveilig en gevaarlijk waardoor mensen twijfelen of ze er wel verstandig aan doen om de stad te bezoeken.
Door de vragen die ik hierdoor geregeld in mijn inbox ontvang, leek het mij goed om hier iets over te schrijven. Hoe gevaarlijk is Napels eigenlijk? Kun je hier gewoon over straat of ben je als toerist je leven hier niet zeker? Aan de hand van mijn eigen ervaringen en die van andere locals, wil ik hier graag een duidelijk en eerlijk beeld van schetsen zodat je weet wat je kunt verwachten wanneer je Napels bezoekt.
Ook in De Italië Podcast heb ik een aflevering aan dit onderwerp gewijd. Je kunt de aflevering beluisteren in iTunes of op Soundcloud.
Camorra
Napels is een stad met een indrukwekkende geschiedenis, een levendige cultuur, een rijke traditie en een onweerstaanbare gastronomie. Toch wordt dit alles niet altijd weerspiegeld in de manier waarop de stad in de media verschijnt. De berichtgeving richt zich geregeld op negatieve gebeurtenissen, die , terecht of onterecht, al snel in verband worden gebracht met termen als ‘camorra’. Daarbij lijkt er soms weinig ruimte te zijn voor nuance of context. Hoewel het belangrijk is om problemen niet te ontkennen of te bagatelliseren, verdient Napels het ook om gezien te worden in al haar veelzijdigheid, met oog voor zowel de uitdagingen als de schoonheid en kracht van de stad.
Wereldstad
Napels is een metropool met inmiddels meer dan 3 miljoen inwoners, waarvan er bijna 1 miljoen in de stad zelf wonen. Zoals in bijna elke andere wereldstad, heeft ook Napels te maken met minder leuke zaken zoals criminaliteit. In Amsterdam, Rotterdam of elke andere grote stad ter wereld, zullen er plekken zijn waar je je minder op je gemak voelt wanneer je er loopt. Napels is wat dat betreft niet veel anders. Ik zal verder niet ingaan op de misdaadcijfers van de afgelopen jaren, deze zijn gemakkelijk terug te vinden wanneer je deze in wilt zien. Veel liever deel ik échte ervaringen van mensen uit de stad om je een goed beeld te geven van de situatie.
Ervaringen van locals
Ervaringen van mensen die de stad goed kennen en er wonen kunnen jou helpen om een eerlijk en duidelijk beeld te krijgen van deze stad. Hiervoor heb ik een aantal Nederlandse locals in Napels benaderd die graag hun verhaal en ervaring willen delen.
Felicia
Ik begin met het delen van mijn eigen ervaring over het leven in Napels. Van kleins af aan kom ik al in de regio Campania, om precies te zijn inTramonti aan de Amalfikust. Napels was een plek waar we enkel voorbijreden en vanaf de berg staarden naar de lichtjes van de stad met de Vesuvius op de achtergrond, of waar we de boot namen naar het eiland Ischia. Hoewel mijn vader een fervent aanhanger was van Napoli, kwamen we nauwelijks in de stad zelf.
Pas op latere leeftijd begon ik de stad zelf te bezoeken, met de nodige waarschuwingen op zak. Langzaam maar zeker begon ik de schoonheid te zien, de sfeer, de gastvrijheid van de inwoners en raakte ik gefascineerd door de vele verhalen. Om de stad beter te leren kennen, de sfeer te kunnen proeven en ervaren, meer verhalen te ontdekken, verruilde ik Salerno voor Napels. Een beslissing waar ik geen spijt van zou krijgen. In Napels leg je gemakkelijk contact met de bewoners en na twee keer in dezelfde bar te zijn geweest, is de barista al je beste vriend. Mijn vriend ging aan de slag als gids voor de fietstour waardoor ook hij in korte tijd een hoop vrienden wist te maken, voornamelijk in de verschillende barretjes waar hij graag een stop maakte voor koffie en wat lekkers. Ik werd verliefd op deze stad en liefde is nu eenmaal niet perfect. Ook Napels heeft dus zo haar gebreken.
Het is bijvoorbeeld algemeen bekend dat het verkeer chaotisch is, ook dat heb ik zelf kunnen ervaren toen ik op het zebrapad werd aangereden door een scooter. Behalve dit voorval, heb ik me verder nooit onveilig gevoeld in Napels. Ik moet daar wel bij zeggen dat ik altijd alert probeer te zijn en weet waar ik wel of niet moet komen. Het is namelijk zo dat je sommige plekken beter kunt vermijden of iets beter op moet letten wanneer je besluit er wel heen te gaan. Niet dat er iets hoeft te gebeuren wanneer je je daar wel begeeft, het kan echter zo zijn dat je je iets minder op je gemak voelt. Wil je dit voorkomen, doe het dan gewoon niet. Mijn advies is dan ook om je van te voren goed in te lezen over de stad en te weten waar je bijvoorbeeld precies een accommodatie boekt. Heb je twijfels, neem dan gerust contact met mij op en ik wijs je graag de weg. Samen met anderen werk ik er namelijk aan om juist de mooie dingen van de stad te laten zien zodat je deze kunt ervaren zoals ze echt is. Wanneer ik bij kan dragen aan een mooie ervaring in deze stad, doe ik dat met alle liefde. Ook op de website zelf vind je genoeg artikelen die je op weg kunnen helpen om een geslaagde trip naar Napels te hebben.
Daarnaast geef ik ook rondleidingen door de stad. Het is fijn om in je eigen taal meer te weten te komen over Napels en de stad op die manier beter leert begrijpen. Ik geef verschillende tours in Napels, op deze pagina kun je het aanbod bekijken.
Michelle Bogers
Michelle is een Nederlandse local die lange tijd in de stad heeft gewoond en gewerkt. Ze heeft op verschillende plekken in Napels gewoond en komt nog geregeld terug om haar schoonfamilie te bezoeken. Ze heeft met haar ervaring een duidelijk beeld kunnen vormen van de stad.
Michelle: “Ik vind Napels gewoon veilig. Vanaf het begin, ook toen ik nog geen Italiaans sprak, heb ik me hier altijd op mijn gemak gevoeld. Het is waar dat locals misschien iets langer dan normaal naar een toerist blijven kijken, wat voor een toerist al snel als ongemakkelijk of onveilig ervaren kan worden. Maar dit is typisch Napolitaans. Ze zijn nieuwsgierig naar dat onbekende gezicht en het kan heel goed zijn dat ze nog nooit een lang en blond iemand gezien hebben.
Er zijn ook wel eens berichten dat iemands portefeuille of smartphone wordt gestolen, maar dit gebeurt ook in Amsterdam of Parijs. Vaak krijg ik de vraag of ik iets merk van de Camorra en men verwacht dan vooral sensationele verhalen. Hier kan ik echter enkel op antwoorden dat je er in het dagelijks leven eigenlijk niets van merkt. Dit betekent zeker niet dat de camorra er niet is of niet gevaarlijk is, maar ze zullen zich niet bezighouden met het lastigvallen van willekeurige locals of toeristen.
Van sommige wijken in Napels kun je wel stellen dat er relatief meer sprake is van geweld en diefstal, zoals de bepaalde delen rondom het centraal station. Wanneer ik daar ben, let ik dan ook wat beter op mijn omgeving. Het is zeker niet het geval dat je een ‘verkeerde wijk’ in kunt lopen en dat je dan direct beroofd wordt.
Wel heb ik ervaren wat een incident met mensen doet. Ik was bij een familie thuis die in de buurt woont waar toen een half uur eerder een schietincident had plaatsgevonden waarbij een kind zwaargewond raakte. Wanneer je dan bij een huilende moeder thuis zit die zich, heel terecht, inbeeldt dat het ook haar kind had kunnen zijn, komt het toch wel heel dichtbij. Dit zijn dingen die, ook al is het zelden, helaas nog steeds gebeuren in Napels en daar moet echt verandering in komen.
Mijn advies is altijd dat mensen zich niet gek moeten laten maken door te luisteren naar verhalen van mensen die zelf nog nooit in Napels zijn geweest. Napels moet je gewoon zelf ervaren.”
Iris de Brouwer
Iris woont al sinds 2006 in Napels met haar man en kinderen. Voor haar werk is zij dagelijks in de stad te vinden en kent de stad dan ook door en door. Zij schreef voor Time to Momo de reisgids van Napelsen stond met een mooi interview in het Italië Magazine. In de jaren dat zij er woont, heeft zij een diepe liefde ontwikkeld voor Napels en haar inwoners. Hoe denkt zij zelf over Napels?
Iris: ”Wat mij betreft, is Napels net zo veilig als ieder andere wereldstad dat is voor toeristen en reizigers. Ik raad wel aan om echt op je intuïtie te vertrouwen en niet naïef hier rond te lopen. Als het niet goed voelt, niet doen! Als je het gevoel hebt dat je wordt bekeken, dan is dat vaak ook zo. Heb je nu al meerdere keren eenzelfde persoon op een brommertje voorbij zien rijden, dan is het tijd om te laten merken dat je hem ziet. Soms zijn mensen gewoon nieuwsgierig en op zoek naar contact. Ik loop vaak door de straten en ik zie toch ook dat horloges en tassen worden gescanned. Wil je geen risico lopen, doe dan dat hele dure horloge niet om. Zeker niet in wijken waar de mensen echt te maken hebben met armoede en zo’n horloge simpelweg eten op de plank brengt.”
Dagelijks neemt Iris toeristen mee naar de mooiste plekken van de stad. Ze deelt haar kennis, ervaringen en verhalen graag met anderen en wil niets liever dan jou de schoonheid van de kleine dingen laten zien en de stad door haar ogen te laten ervaren. Benieuwd naar Iris en haar verhalen? Ga dan met haar op stap!
Karin Prummel
Karin reist al van jongs af aan naar Italië. Na talloze bestemmingen te hebben ontdekt, viel haar hart uiteindelijk voor het levendige Napels, waar ze inmiddels een prachtig huis heeft. Maar hoe ervaart zij eigenlijk de veiligheid in deze stad?
Karin: “Napels is een stad met karakter die je moet leren kennen en waarderen. Een stad die je niet alleen bezoekt maar ook gaat voelen. Het heeft iets mysterieus en ongrijpbaars. Ga je naar Napels dan ga je niet naar een willekeurige andere stad in Italië. Napels is van een andere orde, het is een staat binnen een staat. Ik noem het altijd de stad van rawness en beauty. Ze hebben hun eigen regels en negeren regels waar de rest van de wereld zich keurig aan houdt. Een Napolitaan draagt bij voorkeur geen autogordel, zebrapaden zijn er om de straat op te leuken en rode stoplichten zijn soms ook lastig te herkennen. Je dwingt je voorrang af op straat, doe je dat niet dan sta je er overmorgen nog. Het is een stad met veel verschillende culturen en nationaliteiten. Overal zijn (veel) mensen, toeterende auto’s, in het rond scheurende scooters en vooral veel chaos.
Een Napolitaan is vrijwel altijd vriendelijk, goedlachs en zal zich al snel beschouwen als je vriend. Hun vrolijkheid verraadt ze door zingend over straat te gaan, met oogcontact te groeten en als ze de kans krijgen een praatje met je maken. Vergeet echter nooit dat de handelsgeest zit ingebakken in iedere Napolitaan. Ze zullen vrijwel nooit iets voor niets doen. Deze mensen zien overal handel in. Dit doen ze niet enkel met toeristen maar ook onder elkaar.
Wanneer mensen horen dat ik de helft van de maand in Napels woon, is de eerste vraag: is dat niet gevaarlijk? Wat ze eigenlijk bedoelen is: Napels is toch de stad van de maffia (Camorra)?
Natuurlijk is de Camorra nog steeds actief. Ik ben bang voor de stad dat dit “probleem” ook niet uit te roeien is. Door de nog steeds hoge werkeloosheid en lage verdiensten in de stad is het voor veel jongeren aantrekkelijk zich aan te sluiten bij de Camorra. Gevaarlijke klussen die goed betaald worden, maar zeker niet zonder risico. Zit je er eenmaal in dan kom je er vrijwel zeker niet meer uit. Maar vrijwel alles gebeurt buiten het zichtveld van de “gewone mens”. Als je goed oplet en net zulke arendsogen als de Napolitanen zelf ontwikkelt, zie je zeker “dingen” gebeuren, maar die merk je niet als toerist. Elke grote stad kent gevaren dat is in Napels niet anders dan in Amsterdam.
Tips van Karin
Ga je naar Napels, dan heb ik een aantal tips voor je om het veilig te houden.
Koop nooit iets van een straatventer. In 9 van de 10 gevallen zal je thuiskomen met een kat in de zak.
Laat nooit je geld zien als je ergens iets moet betalen. Hou de grotere biljetten gescheiden van de kleinere en betaal daar je aankopen mee of met je pinpas indien mogelijk. Hoe minder ze zien des te beter het is.
Wellicht ten overvloede, maar let vooral op drukke plekken goed op je bezittingen of nog beter: laat thuis wat je niet echt nodig hebt. Zoals in iedere grote stad zijn zakkenrollers zeer actief.
Napels is een stad die langzaam onder je huid kruipt, een stad waarvan je gaat houden om haar bijzondere karakter. Duik in de chaos die Napoli heet en laat je verrassen door het rauwe van de stad en de schoonheid die ze te bieden heeft. ”
Ontdek Napels met een Nederlandse gids
Een van de beste manieren om Napels écht te leren kennen, is door de stad te verkennen met een Nederlandse local. Van de levendige straten van de Quartieri Spagnoli tot bijzondere plekjes in de Rione Sanità: je ontdekt de minder bekende plekjes, verborgen pareltjes en krijgt waardevolle insider tips die je zelf vaak niet snel zou vinden. Het is een mooie kans om al je vragen te stellen en zo het échte Napolitaanse leven beter te begrijpen. Benieuwd? Boek dan snel jouw Nederlandstalige tour in Napels!
Napels is een stad vol verrassingen en diversiteit, met unieke wijken die elk hun eigen verhaal vertellen. Met de digitale reisgids Jouw Local in Napelsontdek je de stad als een echte insider. Of je nu wilt genieten van een ontspannen stedentrip of een avontuurlijk weekend, deze gids biedt je alles wat je nodig hebt. Van heerlijke eettips tot unieke verhalen en praktische informatie, je zult Napels beleven als nooit tevoren.
Meer tips nodig voor jouw trip naar Napels? Zie onderstaande artikelen!
Wanneer je een reisje naar Napels hebt gepland, verwacht je mooie dagen met een strak blauwe lucht en een zonnetje dat heerlijk schijnt. Ook in Napels kan er echter zo nu en dan de nodige regen vallen en zijn er dagen dat de zon zich helemaal niet laat zien. In het voor- en najaar is het weer wat wisselvallig en kan het ook in de zomer maanden zomaar zijn dat je tijdens een bezoek aan Napels in een regenbui terechtkomt. Hoewel je tijdens een stedentrip naar het zuiden graag van de aangename temperaturen geniet, hoeft door een regenachtige dag in Napels je reis niet direct in het water te vallen.
Deze veelzijdige en boeiende stad biedt namelijk meer dan genoeg opties om invulling te geven aan een dag waarop de regen soms met bakken uit de hemel lijkt te komen. Hieronder tip ik de leukste dingen om te doen op een regenachtige dag in Napels.
Bezoek een museum
Napels is als een openlucht museum waar de schatten en geschiedenis voor het oprapen liggen. Wanneer het door de regenbuien niet prettig is om door de natte straten rond te dwalen, heeft de stad ook nog eens een lange lijst met interessante musea zodat je op een droge plek in de geschiedenis van Napels kunt duiken en je ogen uitkijkt. Zoals aangegeven, de lijst met boeiende musea is lang maar ik licht er hier twee uit waar het op een regenachtige dag heerlijk schuilen is.
Museo Archeologico Nazionale
Het belangrijkste museum van de stad is het Museo Archeologico Nazionale, het Nationaal Archeologisch Museum, waar je heel wat uurtjes door kunt brengen. Het museum beschikt over unieke collecties waarmee de geschiedenis van de regio Campania in beeld worden gebracht.
De tentoongestelde vondsten uit Pompeii en Herculaneum vormen voor veel toeristen de voornaamste reden om dit museum te bezoeken. Wanneer je tijdens je stedentrip Napels ook van plan bent om een van deze steden te bezoeken, vormt deze collectie dan ook een goede aanvulling op een bezoek aan Pompeii of Herculaneum. Aan de hand van de vondsten kun je een goed beeld vormen van deze steden en hoe het dagelijks leven er ongeveer uit heeft gezien. Fresco’s, dagelijkse gebruiksvoorwerpen uit verschillende huizen en bronzen beelden helpen je om hier een voorstelling van te kunnen maken.
Gallerie d’Italia Napoli
Een van de meest recente aanwinsten van de stad waar je tijdens een regenbui prima kunt schuilen, is de Gallerie d’ItaliaNapoli. Dit museum is gevestigd in het oude bankgebouw van de Banco di Napoli aan de Via Toledo en opende op 21 mei 2022 zijn deuren. Het voormalige bankgebouw werd door de gerenommeerde architect Michele De Lucchi in een nieuw jasje gestoken om zo het nieuwe onderkomen te vormen van een reeks kostbare kunstwerken.
Verdeeld over verschillende verdiepingen zijn er zowel tijdelijke als permanente tentoonstellingen te bewonderen met werken die tot het artistiek-historisch erfgoed van de Intesa Sanpaolo behoren. Absoluut hoogtepunt uit de collectie is Caravaggio’s meesterwerk Het martelaarschap van de heilige Ursula. Naast de vele werken uit de Napolitaanse kunst van de zeventiende tot de twintigste eeuw, is er ook een collectie aardewerken uit Magna Graecia te bewonderen en er is een selectie van werken uit de twintigste-eeuwse kunstcollectie van de Intesa Sanpaolo te aanschouwen. Met een bezoek aan de Gallerie d’Italia Napoli maak je een kleine reis door de tijd en ben je de regen al snel vergeten.
Onder het bruisende en chaotische centrum van Napels gaat er een compleet andere wereld schuil. Ondergrond Napels is een mysterieuze wereld die de geheimen van het rijke verleden prijsgeeft en waar je op regenachtige dagen ongestoord en droog rond kunt dwalen. Het is een heel netwerk aan straatjes, grotten, catacomben en tunnels die ooit door de Grieken en later de Romeinen zijn aangelegd. De bodem onder de stad bestaat uit tufsteen, vulkanisch materiaal, dat eenvoudig te bewerken is. De Grieken maakten hier gebruik van om de stad op die manier uit te breiden. In de loop der eeuwen zijn de verschillende ruimtes gaan dienen als waterwegen, schuilplaatsen, offerplekken en catacomben. Een bezoek aan dit gedeelte van de stad betekent een reis door de tijd waarbij je tot maar liefst veertig meter onder de grond afzakt.
Er zijn in Napels verschillende punten waar je deel kunt nemen aan een ondergrondse tour:
In de vorige tip heb ik het over Napels onder de grond, ook voor deze schuilen-tegen-de-regen-suggestie verwijs ik je naar plekken onder het wegdek. Voor het project Le Stazioni dell’Arte zijn er namelijk verschillende metrohaltes in de stad opgeknapt met behulp van kunst en kijk je hier je ogen uit. Deze metrohaltes laten weer een van de vele andere gezichten van Napels zien, waarbij geschiedenis is vermengd met moderne kunst. Voor het ontwerp van de diverse metrohaltes werd gebruik gemaakt van de diensten van internationaal bekende architecten en ontwerpers waaronder Alessandro Mendini, Àlvaro Siza en Dominique Perrault.
Metrostation Duomo – Foto Leny Boerstra
De bekendste halte is ongetwijfeld stazione Toledo, die door de Daily Telegraph werd uitgeroepen tot het mooiste station van Europa. Voor het ontwerp van de halte werd de Spaanse architect Óscar Tusquets ingeschakeld en wist er een adembenemend werk van te maken. Er zijn verschillende mozaïeken te vinden met Napolitaanse taferelen en symbolen van de Napolitaanse republiek en vormt het hoogtepunt het enorme mozaïek met verwijzingen naar de zee, haar golven, kleuren en bewegingen.
Metrostation Toledo
Een ander ondergronds meesterwerk is de metrohalte Chiaia. Het metrostation is een van de nieuwste toevoegingen aan deze bijzondere ondergrondse ervaring en biedt een reis door mythologie en moderne kunst, een ervaring die elke reiziger moet meemaken.
Er worden speciale metro-tours verkocht, maar je kunt natuurlijk ook zelf een dagkaart kopen om deze bijzondere Napolitaanse metrohaltes te ontdekken. Op de website van ANM kun je zien welke haltes onder dit kunstproject vallen.
Doe een kookworkshop
Meer leren over de gerechten uit de Napolitaanse keuken is een perfecte activiteit wanneer het weer wat tegenzit. In de keuken van een local in hartje Napels steek je de handen uit de mouwen om zelf verse pasta te maken om deze vervolgens gezamenlijk op te peuzelen. Het is niet alleen een zeer gezellig tijdverdrijf, je krijgt bovendien de kans om alle nodige vragen te stellen voor de beste tips die je kunt gebruiken wanneer het weer droog is.
Ook leren om een échte Napolitaanse pizza te maken is een prima invulling voor een regenachtige middag. Napels is de bakermat van de pizza margherita, waar je tijdens de Pizza les alle geheimen van leert kennen. Je belegt je eigen pizza en schuift deze in de houtoven om na een paar minuten te smullen van je eigen gebakken creatie.
Duik de kerken in
Napels werd in de achttiende eeuw de stad van de vijfhonderd koepels genoemd en dat was niet zomaar. Om de paar meter bevindt zich wel een kerk(je) waar altijd wel bijzondere details te aanschouwen zijn. Kerkhoppen is dus een ideale activiteit wanneer het zonnetje zich niet wil laten zien maar je je tijd in de stad wel goed wilt besteden.
De Chiesa del Gesù Nuovo, de Santa Chiara en de Duomo vormen de belangrijkste en bekendste kerken van de stad, maar daarnaast zijn er nog honderden kleinere religieuze bouwwerken te vinden die onderdeel vormen van het stadsbeeld. In het hart van het historisch centrum vind je bijvoorbeeld de Chiesa di Santa Luciella ai Librai, vooral bekend om de schedel met oren. Een ander juweeltje dat een bezoek waard is en op slechts een paar minuten wandelen van de hoofdstraat Via Toledo ligt, is de kerk van Sant’Anna dei Lombardi. Deze kerk is versierd met renaissance kunst uit Toscane en mag de sacrestia del Vasari niet worden overgeslagen. Kunstenaar Giorgio Vasari voorzag de ruimte in 1544 van prachtige fresco’s die je volledig in Toscaanse sferen brengen.
Napels met een Nederlandse local
Een van de beste manieren om Napels écht te leren kennen, is door de stad te verkennen met een Nederlandse local. Van de levendige straten van de Quartieri Spagnoli tot bijzondere plekjes in de Rione Sanità: je ontdekt de minder bekende plekjes, verborgen pareltjes en krijgt waardevolle insider tips die je zelf vaak niet snel zou vinden. Het is een mooie kans om al je vragen te stellen en zo het échte Napolitaanse leven beter te begrijpen. Benieuwd? Boek dan snel jouw Nederlandstalige tour in Napels!
Napels is een stad vol verrassingen en diversiteit, met unieke wijken die elk hun eigen verhaal vertellen. Met de digitale reisgids Jouw Local in Napelsontdek je de stad als een echte insider. Of je nu wilt genieten van een ontspannen stedentrip of een avontuurlijk weekend, deze gids biedt je alles wat je nodig hebt. Van heerlijke eettips tot unieke verhalen en praktische informatie, je zult Napels beleven als nooit tevoren.
Meer tips nodig voor jouw trip naar Napels? Zie onderstaande artikelen.
Het eiland Ischia ontdekken is een groot feest. Het oppervlakte is bezaaid met betoverende plekken waar je kennismaakt met de onvervalste sfeer, prachtige panorama’s, bijzondere tradities en lokale specialiteiten. De verborgen en minder bekende plekjes blijven het leukst, maar een bezoek aan het pittoreske vissersdorpje Sant’Angelo kan bij een trip naar Ischia gewoonweg niet ontbreken. Het plaatsje wordt beschouwd als één van de mooiste kustplaatsen in Italië en behoort tot één van de populairste plekken van het eiland, bij zowel locals als de miljoenen toeristen die hier jaarlijks voet aan wal zetten.
Het is de eenvoud die dit sfeervolle vissersplaatsje zo aantrekkelijk maakt. Desondanks de drukte in het hoogseizoen, kun je hier een glimp opvangen van het ware gezicht van Ischia. De vrolijk gekleurde huisjes die tegen de bergwand zijn aangebouwd, het groen van de omgeving en de vissersbootjes die op het heldere water schommelen geven het geheel een zeer vredige en gemoedelijke sfeer. Met zijn mystieke charme weet dit vissersdorpje mensen van over de hele wereld te betoveren.
Serrara Fontana
Het schattige Sant’Angelo ligt aan de voet van de gemeente Serrara Fontana, waar het dorp onderdeel van is. Van oudsher is Sant’Angelo al een vissersdorpje. De visvangst diende niet alleen als voedsel voor de lokale bevolking maar was ook een waardevol ruilmiddel. De vis werd geruild tegen wijn, vlees en andere producten die afkomstig waren van andere delen op het eiland en werden veelal via zee vervoerd.
Het dorpje bestaat uit twee lagen: het lager gelegen gedeelte aan zee en het hoger gelegen gebied met de naam LaMadonnella waar zich de begraafplaats, de kerk en het gros van de luxe hotels bevinden.
Autovrij centrum
Eén van de redenen dat Sant’Angelo ook bij locals erg geliefd is, is omdat het centrum het enige autovrije stadje op het eiland is. Wetende dat je hier geen auto’s of scooters in de nauwe straatjes tegen zult komen, maakt het een erg aangename plek voor het maken van een wandeling. De bushalte en het parkeerterrein bevinden zich bij de ingang van de stad, vanaf daar daal je te voet verder af om in de bijzondere wereld van Sant’Angelo te duiken.
Wirwar van steegjes
Wanneer je naar beneden wandelt, geniet je onderweg van schitterende plaatjes waarin Sant’Angelo zelf en de helder groene zee die het dorp omringt de hoofdrol spelen. Wanneer je een stukje bent afgedaald, kom je in een wirwar van smalle straatjes terecht die zijn gevuld met winkels en enkele barretjes, terwijl je tussen de gebouwen door een glimp opvangt van de zee en de groene omgeving. Deze karakteristieke nauwe steegjes zijn de ideale plek om de lokale sfeer in je op te nemen en te begrijpen wat Sant’Angelo onderscheidt van andere plaatsen op het eiland.
Helemaal beneden aangekomen, maken de nauwe straatjes plaats voor een weids plein dat wordt omringd door verschillende bars, restaurants en winkels, met recht tegenover de kenmerkende rots van Sant’Angelo. De terrassen in de zon zien er verleidelijk uit, waar het met een drankje en wat lekkers meer dan goed toeven is. Uitkijkend op de haven en de kenmerkende taferelen die hier te spotten zijn, kun je hier met gemak een paar uur blijven zitten. Simpelweg genieten van alles wat er te zien is en er om je heen gebeurt, is één van de beste dingen die je in Sant’Angelo kunt doen.
La Madonnella
Wanneer je tijd hebt doorgebracht in het centrum van het dorp, neem dan ook een kijkje in het hogere gedeelte La Madonnella. Je moet er wat trappen voor trotseren, maar het is heerlijk om hier rond te kijken en de bijzondere details van de omgeving in je op te nemen. Je komt locals tegen die werkzaamheden verrichten in de tuin maar altijd tijd zullen maken voor een praatje, je spot bijzondere details in keramiek en prachtig gekleurde bloemen en je geniet bovendien van een schitterend uitzicht op het dorp, met het kenmerkende eilandje als stralend middelpunt.
Isolotto di Sant’Angelo
Het eilandje van Sant’Angelo, La Torre, is uitgegroeid tot symbool van het dorpje en behoort tot één van de oudste delen van het eiland Ischia. Deze rotsachtige heuvel van vulkanische oorsprong heeft een hoogte van honderdvijf meter en is middels een zandstrand met het vasteland verbonden. In het verleden was het eilandje stukken groter en het vormde tot aan de achttiende eeuw het belangrijkste deel van dit gebied. Het oppervlak bestond toentertijd uit verschillende terrassen die voor de landbouw werden gebruikt. Met tarwe, peulvruchten en gerst aan de zuidkant en wijngaarden, olijf- en vijgenbomen aan de noordkant was het Isolotto di Sant’Angelo een zeer vruchtbaar gebied waar dan ook flink gebruik van werd gemaakt.
Door de aanwezige monniken werd er hoog op het eilandje een kerk gebouwd, gewijd aan San Michele Arcangelo aan wie het dorpje naar alle waarschijnlijkheid zijn naam te danken heeft. Tijdens de Aragonese periode werd er op de top een uitkijktoren gebouwd zodat bewoners op tijd gewaarschuwd konden worden voor piratenaanvallen. Eén van de laatste aanvallen op dit stukje van Ischia vond plaats tijdens de Franse bezetting van het Koninkrijk Napels. Aan het einde van 1808 werd Ischia gedurende een vijf uur durende aanval vanaf zee gebombardeerd, waarbij het vanaf alle kanten werd beschoten. Tijdens deze aanval vatte de toren op een gegeven moment vlam. Toen er in het daaropvolgende jaar een aanval op de eilanden Ischia en Procida plaatsvond, werden de toren en de kerk van Sant’Arcangelo flink beschadigd. Met deze gebeurtenissen verloor La Torre zijn defensieve en religieuze waarde, wat voor mensen reden was om dit stukje Ischia te verlaten.
Uitzicht vanaf La Torre
De mensen lieten dit stuk van het eiland achter zich, waardoor het dorpje zich verder ontwikkelde, ditmaal richting de andere kant van de haven. Sant’Angelo werd uitgebreid waarbij de bergwand langzaamaan werd gevuld met de gekleurde huisjes. Hoog boven het vissersdorpje, in de zone La Madonnella, werd er een kerk gebouwd. Het houten beeld van San Michele Arcangelo werd vanuit de oude en vervallen kerk naar het nieuwe religieuze bouwwerk gedragen, zodat de verering van de heilige kon worden voorgezet.
Het feest van San Michele Arcangelo
Op 29 en 30 september vindt traditiegetrouw elk jaar het feest van San Michele Arcangelo plaats, wat een grote happening is. Op beide dagen vindt er een processie plaats waarbij het beeld door de smalle straten van het dorp wordt gedragen. Op de tweede dag eindigt de processie op het plein in de haven, waar het beeld tot aan het einde van de middag blijft staan. Aan het begin van de avond gaat het beeld aan boord van een vissersbootje, waar de processie over zee begint, bedoeld om de heilige om bescherming te vragen tegen de gevaren van de zee. Na het boottochtje gaat het feest verder en de avond wordt vervolgens afgesloten met een spectaculaire vuurwerkshow.
Beroemdheden in Sant’Angelo
In 1932 opende Miramare als eerste hotel van Sant’Angelo zijn deuren, waarmee zij zich op leken te maken voor de grote toeristenstroom die een aantal decennia later op gang zou komen. Hotel Miramare is uitgegroeid tot één van de populairste en bekendste accommodaties op het eiland, mede door de beroemde gasten die hier geregeld inchecken. Zanger Andrea Boccelli bracht hier zijn vakantie door, ook oud-voetballer Maradona kwam hier eens langs en het is algemeen bekend dat Miramare het favoriete hotel is van Angela Merkel, voormalig Bondskanselier van Duitsland.
Een andere beroemdheid die een tijdlang in een bescheiden hotel in Sant’Angelo verbleef, was de Chileense dichter Pablo Neruda. Met zijn geliefde Matilde genoot hij hier tijdens zijn ballingschap van het eiland ook zij werden verliefd op dit pareltje. De plek inspireerde de dichter niet alleen tot het schrijven van teksten, het was in Sant’Angelo dat Matilde tot de ontdekking kwam dat Pablo niet kon zwemmen. In het heldere water dat Sant’Angelo was het Matilde die hem leerde het hoofd boven water te houden.
Inmiddels is Sant’Angelo heel wat hotels rijker die, dankzij de aanwezige thermale bronnen, bijna allemaal over een eigen spa beschikken.
Verfrissende duik
Het heldergroene zeewater dat Sant’Angelo omgeeft, ziet er op warme zomerdagen behoorlijk aantrekkelijk uit. Het dorp leent zich dan ook prima voor een verfrissende duik en verschillende plekken waar je je badlaken uit kunt rollen. Aan de voet van het dorpje kun je terecht op het strand dat het centrum met het eilandje verbindt. Het strand is niet heel erg groot en het kan met name in de maanden juli en augustus al vroeg op de dag druk zijn. Een ander plekje waar het van het zeewater kunt genieten én van een geweldig uitzicht, is aan de oostkant van het dorpje. Het betreft hier geen strand maar een rotspartij vanaf waar je zicht hebt op het spiaggia dei Maronti, één van de populairste stranden van Ischia, en in de verte het eiland Capri.
Een pareltje en tevens oase van rust, is het strand van Cava Grado. Deze kleine baai bevindt zich op een paar passen van het centrum van Sant’Angelo, net voor het gedeelte waar de autovrije zone begint. Wanneer je na een bezoek aan Sant’Angelo zin hebt in een duik op een iets rustiger plekje, wandel dan naar dit kleine paradijsje. Het is een klein strandje met fantastisch helder zeewater en zicht op La Torre.
Eveneens schitterend is het strand van Cava Ruffano, dat een stukje verderop te vinden is. Ingeklemd tussen een schilderachtige rotspartij die grenst aan smaragdgroen zeewater, wordt Cava Ruffano vaak bestempeld als één van de mooiste stranden van het eiland.
Intiem Sant’Angelo in het najaar
Waar het dorpje in de zomer wordt overspoeld door toeristen, is het in het najaar een stuk rustiger. Deze periode stelt je in de gelegenheid om Sant’Angelo op zeer intieme wijze te ervaren. Op een mooie zondagmiddag, na de uitgebreide lunch, tref je wat locals die hier de benen komen strekken, maar zijn de straten van Sant’Angelo nagenoeg leeg. Zelfs in deze periode, wanneer het wat kouder is en veel van de eetgelegenheden en winkels zijn gesloten, is het heerlijk om rond te struinen door dit kleine vissersdorpje en te genieten van de kleine details die dit plekje zo uniek maken. Juist op die dagen proef je de authentieke sfeer des te meer en kun je enkel concluderen dat Sant’Angelo een waar juweeltje dat juist door haar eenvoud schittert en fascineert.
Reisgids Ischia
Het e-book Ischia – Het groene eiland in de Golf van Napels biedt alle inspiratie en informatie om alles uit een verblijf op het eiland te kunnen halen. Ik heb mijn persoonlijke tips verzameld zodat jij de mooiste plekken op het eiland niet hoeft te missen. Fijne adressen om neer te strijken voor een aperitief of een uitgebreide maaltijd, prachtige wandelroutes en bijzondere verhalen die jou het ware gezicht van Ischia laten zien. Daarnaast vind je een hoop extra informatie die goed van pas kan komen, zoals de bereikbaarheid en het openbaar vervoer en ik tip een aantal heerlijke accommodaties.
Meer tips voor Ischia zijn te vinden in onderstaande artikelen
Napels ademt een onmiskenbare passie. De straten van de stad bruisen van het leven en worden gekenmerkt door wapperend wasgoed en de kleurrijke chaos van het dagelijks leven. Te midden van deze levendige en unieke sfeer vormt voor veel mensen voetbal de ruggengraat van de stad. Al generaties lang doet voetbalclub SSC Napoli de harten van de lokale bevolking sneller kloppen. SSC Napoli belichaamt echter meer dan alleen sport. Het weerspiegelt de ziel van een gemeenschap en vormt een symbool van identiteit, veerkracht en trots voor de Napolitanen.
In het seizoen 2022/23 wist Napoli na drieëndertig jaar voor de derde keer de scudetto, de landstitel, binnen te slepen, een moment waar veel Napolitanen reikhalzend naar uit hadden gekeken. De straten van de stad waren versierd met blauwe en witte linten en waren veel huizen voorzien van een vlag, gesierd door het magische getal drie. Er werd dagenlang feest gevierd en zal het een gebeurtenis zijn die men in Napels niet snel zal vergeten.
Nog geen twee jaar later (seizoen 2024/25) wist Napoli nogmaals de felbegeerde scudetto te winnen. Vanwege het grote succes van de voetbalclub voelen zelfs mensen buiten Napels de aantrekkingskracht om een wedstrijd bij te wonen. In dit artikel voorzie ik je van essentiële informatie over SSC Napoli, inclusief tips over het verkrijgen van wedstrijdkaarten en waar je de buitengewone voetbalsfeer in Napels ten volle kunt ervaren.
De voetbalclub uit Napels vond zijn officiële oorsprong in 1926 onder de naam Associazione Calcio Napoli. In 1964 onderging de club een transformatie en werd de naam gewijzigd in Società Sportiva Napoli zoals we het nu kennen. In de eerste decennia van zijn bestaan speelde de club voornamelijk in de lagere divisies van het Italiaanse voetbal, met af en toe degradaties en promoties.
Hoewel de club een rijke geschiedenis heeft, worden de glansjaren van Maradona bij Napoli ongetwijfeld beschouwd als de meest sprankelende hoofdstukken van dit verhaal. Toen het nieuws in 1984 bekend werd dat de club erin was geslaagd Maradona aan te trekken, was de opwinding onder de voetbalsupporters ongeëvenaard. De straten van de stad bruisten van levendigheid, alsof het kampioenschap al een feit was. Maradona werd bij zijn aankomst in Napels als een ware held onthaald en werd gezien als de belichaming van verlossing. De Napolitanen geloofden vastberaden dat deze man hun levenslange droom kon verwezenlijken, namelijk dat SSC Napoli als eerste Zuid-Italiaanse club de scudetto zou winnen.
Maradona stelde de Napolitanen niet teleur. Gedurende zeven seizoenen vertegenwoordigde hij SSC Napoli en won in die periode twee landstitels (in het seizoen 1986-1987 en 1989-1990), de Coppa Italia (1987) en de UEFA Cup (1989). De Argentijn werd door de Napolitanen op handen gedragen en was ongekend populair.
Zelfs lang na zijn vertrek bij Napoli blijft de invloed van zijn aanwezigheid groot. In de zomer van 2000 besloot de voetbalclub het rugnummer 10, dat toebehoorde aan Maradona, niet meer te gebruiken als eerbetoon aan zijn nalatenschap. Na zijn plotselinge overlijden in 2020 transformeerde de voormalige voetballer tot een heilige. De stad werd bezaaid met afbeeldingen en altaartjes ter nagedachtenis aan de man die Napels en SSC Napoli wereldwijd op de kaart zette.
Van Serie C1 tot toppositie in de Serie A
Nadat Maradona vertrok, begon de club langzaam aan terrein te verliezen en de glorieuze successen vervaagden tot vage herinneringen. Het dieptepunt kwam in 2004 toen SSC Napoli door overweldigende schulden failliet werd verklaard. De Italiaanse filmproducent Aurelio De Laurentiis schoot financieel te hulp en zorgde ervoor dat Napels zijn professionele voetbalploeg niet verloor.
Vanuit de diepten van Serie C1 begon de club langzaam zijn opmars en keerde in het seizoen 2007-2008 terug naar het hoogste niveau van de Serie A. Deze reis werd vorig seizoen bekroond met het binnenslepen van het lang gedroomde landskampioenschap.
Dompel je onder in de sferen van voetbalgek Napels
Napels ademt voetbal en is er niets heerlijker om je als liefhebber onder te dompelen in de sferen van voetbalgek Napels. Wanneer door je de nauwe straten van de stad wandelt, word je bij elke stap herinnerd aan de liefde voor de club in de vorm van versieringen als banners en vlaggen, muurschilderingen en talloze voetbalsouvenirs.
Het plein in de Quartieri Spagnoli met de imposante muurschildering van Maradona is inmiddels dé bestemming geworden om volledig op te gaan in de wereld van het Napolitaanse voetbal. Van vroeg in de ochtend tot laat in de avond is het een constante stroom van mensen die graag willen ervaren hoe diep de passie voor voetbal in deze stad geworteld is. De plek is een eerbetoon aan Maradona en zijn nalatenschap en geeft duidelijk weer hoe hij na al die jaren nog steeds voortleeft in het hart van de Napolitanen.
Voetbaltour Napels
Zeg je Napels, dan zeg je Maradona én lekker eten. Tijdens de Maradona & Food Tour Napels komen die twee werelden prachtig samen en dompel je je helemaal onder in de Napolitaanse sfeer. Al wandelend door de smalle straatjes ontdek je waarom Maradona voor de Napolitanen zoveel meer is dan een voetballer. Je ziet plekken die hem eren, hoort verhalen die zijn grootsheid tastbaar maken en merkt hoe levendig zijn erfenis nog steeds is in het dagelijks leven van de stad.
Tussendoor geniet je van de lekkerste lokale specialiteiten die je de echte smaken van Napels laten proeven. Zo beleef je de stad op een manier die je nergens anders ervaart, met passie, smaak en een vleugje voetbalgeschiedenis. Een ideale tour om je alvast onder te dompelen in voetbalsferen! Je boekt de Maradona & Food Tour Napels met Nederlandstalige gids eenvoudig via onderstaande link.
Het nieuwe voetbalseizoen staat voor de deur. Wil je tijdens een stedentrip Napels graag een wedstrijd van Napoli bijwonen, bekijk dan onderstaand speelschema waarin de thuiswedstrijden in beeld zijn gebracht.
Datum
Wedstrijd
30 augustus 2026
Napoli – Como
13 september 2026
Napoli – Bologna
11 oktober 2026
Napoli – Frosinone
25 oktober 2026
Napoli – Roma
8 november 2026
Napoli – Lazio
22 november 2026
Napoli – Torino
6 december 2026
Napoli – Lecce
13 december 2026
Napoli – Milan
6 januari 2027
Napoli – Cagliari
17 januari 2027
Napoli – Fiorentina
31 januari 2027
Napoli – Inter
14 februari 2027
Napoli – Juventus
7 maart 2027
Napoli – Parma
21 maart 2027
Napoli – Venezia
11 april 2027
Napoli – Sassuolo
25 april 2027
Napoli – Udinese
9 mei 2027
Napoli – Monza
16 mei 2027
Napoli – Genoa
30 mei 2027
Napoli – Atalanta
Tickets via Ticketone
Het bijwonen van een wedstrijd in het Stadio Diego Armando Maradona is zeer populair. Het bemachtigen van kaartjes is echter niet altijd eenvoudig. De kaartverkoop start meestal pas twee weken voorafgaand aan de wedstrijddatum en bovendien gelden er per wedstrijd verschillende regels voor de ticketverkoop. Vaak hebben abonnementhouders de kans om gedurende de eerste 48 uur kaarten aan te schaffen. Wanneer je online kaarten wilt kopen, is een Fidelity Card (Fan Stadium Card) vereist. Je kunt op de website van SSC Napoli zien wanneer en kaarten voor een wedstrijd in de verkoop gaan en tegen welke prijs. Je wordt vervolgens doorverwezen naar de website van Ticketone, het officiële online verkoopkanaal voor wedstrijdkaarten. In dit artikel lees je alles over het kopen van kaarten voor een wedstrijd van Napoli.
Wanneer je in Napels of omgeving bent, heb je ook de mogelijkheid om langs te gaan bij een van de officiële verkooppunten om te informeren of er nog kaarten beschikbaar zijn voor de wedstrijd. Bij de aankoop van een ticket is een geldig identiteitsbewijs vereist aangezien de kaarten op naam gaan en er bij het stadion op wordt gecontroleerd. Je kunt de volledige lijst met verkooppunten vinden op de website van SSC Napoli.
Bereikbaarheid Stadio Diego Armando Maradona
Vanuit Napels is het Stadio Diego Armando Maradona gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer. Als je je in het centrum van Napels bevindt, kun je bij de halte Montesanto opstappen op de Cumana-lijn richting Torregaveta. Bij de halte Mostra-Stadio Maradonastap je uit en loop je binnen enkele minuten naar het stadion.
Een andere optie is om metrolijn 2 te nemen om bij het stadion te komen. Stap uit bij de Campi Flegrei-halte en loop vervolgens in ongeveer tien minuten naar het stadion.
Een van de beste manieren om Napels écht te leren kennen, is door de stad te verkennen met een Nederlandse local. Van de levendige straten van de Quartieri Spagnoli tot bijzondere plekjes in de Rione Sanità: je ontdekt de minder bekende plekjes, verborgen pareltjes en krijgt waardevolle insider tips die je zelf vaak niet snel zou vinden. Het is een mooie kans om al je vragen te stellen en zo het échte Napolitaanse leven beter te begrijpen. Benieuwd? Boek dan snel jouw Nederlandstalige tour in Napels!
In de digitale reisgids Jouw Local in Napelsontdek je de stad als een echte insider. Met mijn persoonlijke tips, uitgestippelde wandelroutes en bijzondere verhalen leer je Napels écht kennen. Of je nu wilt genieten van een ontspannen stedentrip of een avontuurlijk weekend, deze gids biedt je alles wat je nodig hebt. Van heerlijke eettips tot unieke verhalen en praktische informatie, je zult Napels beleven als nooit tevoren.
Nog veel meer handige tips en informatie over Napels vind je in onderstaande artikelen:
Hoog boven Napels verrijst een indrukwekkend kasteel op de heuveltop: het Castel Sant’Elmo. Dit eeuwenoude kasteel is doordrenkt van geschiedenis en is een plek waar imposante architectuur en adembenemende uitzichten samenkomen. Dit kasteel vormt een van de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad en is een onmisbare stop tijdens een stedentrip Napels.
Wandel door de eeuwenoude gangen, ontdekt hoe dit fort door de eeuwen heen getuige is geweest van veranderende koninkrijken, politieke intriges en culturele bloeiperiodes en geniet van de mooiste vergezichten op de omgeving. In dit artikel vertel ik je alles wat je moet weten voor een bezoek aan dit kasteel met een betoverend uitzicht.
Locatie
Het kasteel bevindt zich in de bruisende wijk Vomero, een van de hoger gelegen wijken in Napels. Om vanuit het stadscentrum in Vomero te komen, maak je gebruik van de funicolare, de kabeltrein.
Openingstijden & prijs
Het kasteel is dagelijks geopend van 08:30 tot 19:30 uur, met de laatste toegang om 18:30 uur.
Toegangsprijs: €6,-
Je kunt een kaartje kopen aan de kassa. De ticketbalie sluit om 18:30 uur.
Met een toegangskaartje kun je ook het Museo Novecento bezoeken dat zich in het kasteel bevindt. Goed om te weten: het museum is op dinsdagen gesloten.
Geschiedenis van het kasteel
Het indrukwekkende bouwwerk, deels opgetrokken uit tufsteen, prijkt majestueus op een hoogte van tweehonderdvijftig meter boven de zeespiegel. De oorsprong van het kasteel gaat terug tot rond 1275, toen het bekend stond als Belforte, een versterkte Angevijnse residentie. Pas in de zestiende eeuw kreeg het zijn prachtige stervormige vorm met zes punten, dankzij Don Pedro de Toledo en de Spaanse architect Pedro Luis Escrivà. Don Pedro de Toledo, neef van de onderkoning, was de eerste bewoner van het kasteel. Zijn grafmonument bevindt zich in de sacristie van de kerk op het Piazza d’Armi van het kasteel.
In de volgende eeuwen fungeerde het kasteel vaak als gevangenis, waar bekende personen zoals Tommaso Campanella, beschuldigd van ketterij, en patriotten van de Napolitaanse revolutie van 1799, zoals Gennaro Serra, Mario Pagano en Luigia Sanfelice, werden gevangengezet. Na zijn rol als Bourbon-bolwerk diende het kasteel tot 1952 als militaire gevangenis. Vervolgens werd de vesting overgedragen aan het Militaire Domein tot 1976, het jaar waarin een grootschalige restauratie begon onder toezicht van het Provveditorato alle Opere Pubbliche della Campania. Deze restauratiewerkzaamheden maakten het mogelijk om de oorspronkelijke structuur te herstellen, met het blootleggen van oude paden, loopbruggen en ondergrondse ruimtes.
In 1982 werd het monumentale complex toevertrouwd aan de Soprintendenza per i Beni Artistici e Storici di Napoli. Vandaag de dag huisvest het kasteel de kantoren van de Direzione regionale Musei Campania en het Museo Novecento a Napoli.
Gedurende de afgelopen drie decennia heeft het kasteel gediend als een veelzijdige locatie voor diverse tentoonstellingen, zowel van oude als hedendaagse kunst. Daarnaast heeft het een levendige reeks van muzikale, film- en theaterevenementen gehost.
Museo Novecento A Napoli
Sinds 2010 bevindt zich binnen de kasteelmuren op het Piazza d’Armi het Museo Novecento a Napoli. Het museum heeft als doel om een gedetailleerd beeld te schetsen van de Napolitaanse kunstscène tussen 1900 en 1980. Met meer dan honderdzeventig werken van negentig lokale kunstenaars, aangevuld met bijdragen van niet-Napolitaanse meesters die hun stempel op de stad drukten, biedt het museum een rijke verzameling. De kunstwerken, variërend van publieke bezittingen tot schenkingen en langdurige leningen van particuliere verzamelaars, vormen een levendige weergave van de vernieuwende bewegingen en diverse stromingen die de culturele geschiedenis van Napels hebben beïnvloed. Een bezoek aan dit museum is een reis door de tijd, waar de artistieke ziel van de stad tot leven komt in kleurrijke en betekenisvolle creaties.
Panoramisch uitzicht
Naast de fascinerende historie van deze locatie, vormen de adembenemende panorama’s vanaf het Castel Sant’Elmo de kers op de taart. Vanaf hier kun je genieten van het imposante uitzicht op de Vesuvius, de eilanden Capri, Ischia en Procida, de betoverende Campi Flegrei tot aan de Monti del Matese, een bergketen gelegen op de grens met de regio Molise.
Tip: Bezoek Scaturchio, een gerenommeerde Napolitaanse banketbakkerij met een vestiging in het kasteel. Hier kun je neerstrijken voor een overheerlijke babà terwijl je geniet van een adembenemend panoramisch uitzicht over de stad. Een perfecte combinatie voor een ultiem genietmomentje!
VoordeelkaartenNapels
Er worden verschillende voordeelkaarten aangeboden die tijdens een stedentrip Napels goed van pas kunnen komen. Bij de Naples Pass Musea kaart is de toegang tot het Castel Sant’Elmo inbegrepen, bij andere passen kun je met korting het kasteel bezoeken. Lees meer over de verschillende voordeelkaarten op deze pagina.
Napels met een Nederlandse Local
Een van de beste manieren om Napels écht te leren kennen, is door de stad te verkennen met een Nederlandse local. Van de levendige straten van de Quartieri Spagnoli tot bijzondere plekjes in de Rione Sanità: je ontdekt de minder bekende plekjes, verborgen pareltjes en krijgt waardevolle insider tips die je zelf vaak niet snel zou vinden. Het is een mooie kans om al je vragen te stellen en zo het échte Napolitaanse leven beter te begrijpen. Benieuwd? Boek dan snel jouw Nederlandstalige tour in Napels!
In de digitale reisgids Jouw Local in Napelsontdek je de stad als een echte insider. Met mijn persoonlijke tips, uitgestippelde wandelroutes en bijzondere verhalen leer je Napels écht kennen. Of je nu wilt genieten van een ontspannen stedentrip of een avontuurlijk weekend, deze gids biedt je alles wat je nodig hebt. Van heerlijke eettips tot unieke verhalen en praktische informatie, je zult Napels beleven als nooit tevoren.
Meer info en tips over Napels vind je onder andere in onderstaande artikelen:
We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Als je deze website blijft gebruiken gaan we ervan uit dat je dat goed vindt.
